นการดีกว่า
“อะไรนะ! ห้าร้อยผลึก! ทำไมไม่วิ่งเอามีดมาจี้ชิงทรัพย์ข้าไปเลยเล่า!” ผู้นำกองโจรลำดับสามแทบกัดลิ้นตายด้วยความตกใจเมื่อได้ยินคำพูดของปู้ฟาง สุราจอกละห้าร้อยผลึก… ไอ้หมอนี่มันโลภมากอยากได้ผลึกจนหน้ามืดไปแล้วหรือ
“ถ้าไม่สั่งก็ออกจากร้านไป เจ้าน่าจะรู้ดีว่าถ้าก่อเรื่องจะเกิดอะไรขึ้น” ชายหนุ่มเจ้าของร้านยังดูไม่ยี่หระเสมอต้นเสมอปลาย
ผู้นำกองโจรลำดับสามกำหมัดแน่น เขาเหลือบตามองพี่ใหญ่ของตนที่เมาแอ้งเม้งอยู่ในอ้อมแขนของหมายเลขสอง เมื่อเห็นใบหน้าแดงก่ำ รวมถึงได้กลิ่นสุราเข้มข้นที่โชยออกจากลมหายใจของอีกฝ่าย จิตใจของหมายเลขสามก็แน่วแน่ขึ้นมาทันที
“ห้าร้อยผลึก… เอาวะ! พี่น้องข้า ข้าขอเรี่ยไรผลึกเพื่อเปิดโปงไอ้เจ้าของร้านขี้ปด ขี้โกง ขี้เท่อใจทมิฬหินชาติคนนี้หน่อย!”
ผู้นำกองโจรลำดับสามกัดฟันพลางหันไปยืมผลึกจากพี่น้องของตน หมายเลขสองโยนผลึกของตนเองให้หมายเลขสามโดยไม่พูดอะไร
คนที่เหลือก็ส่งผลึกให้เช่นกัน แม้จะดูลังเลใจเล็กน้อย
พวกเขาไม่ใช่หูอี้เฟิง ซึ่งแปลว่าไม่ได้มีเงินมากมายขนาดนั้น ทว่า… เมื่อเรี่ยไรมารวมกัน พี่น้องมหาโจรทั้งสิบสองคนก็สามารถรวมเงินกันได้ห้าร้อยผลึกไม่ยากนัก
ผู้นำกองโจรลำดับสามวางผลึกลงบนโต๊ะเสียงดังปัง ส่วนปู้ฟางก็รินเหล้าใส่จอกให้อีกฝ่ายตามสั่ง
หลังจากที่สำรวจตรวจตราจอกสุราแสนสวยเรียบร้อย ลำดับสามก็อดรนทนไม่ไหวอีกต่อไป จึงยกสุราขึ้นซดหมดจอกในคราวเดียว
นี่เป็นนิสัยใ