็นการกินดื่ม จากนั้นก็หาโรงแรมหรูหราเข้าพัก
ตัดภาพไปอีกด้าน
เวลานี้ มู่ไป๋และพรรคพวก ต่างยืนก้มหน้าสงบเสงี่ยมเจียมตัวอยู่ในห้องโถงของภัตตาคารแห่งหนึ่ง
ด้านข้างมีเหล่าผู้อาวุโสทั้งชายและหญิงนั่งเรียงราย
และผู้ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ประธาน คือสตรีวัยกลางคนรูปร่างสะโอดสะอง หน้าตางดงามราวสามสิบต้นๆ
เพียงแต่ สีหน้าของอวี้เซียนและเหล่าผู้อาวุโสในยามนี้ ดูไม่ค่อยสู้ดีนัก เมื่อเห็นสภาพใบหน้าของมู่ไป๋และคนอื่นๆ ที่บวมเป่งราวกับหัวหมู
ตั้งใจจะให้พวกเจ้าได้ออกไปฝึกฝนหาประสบการณ์ นึกไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องงามหน้าเช่นนี้ ขายหน้าสำนักจริงๆ ผู้อาวุโสคนหนึ่งลุกขึ้นยืน
จ้องมองกลุ่มมู่ไป๋ด้วยความโกรธเกรี้ยว
แม้สีหน้าของอวี้เซียนจะไม่ค่อยดีนัก
แต่นางก็ไม่ได้ตำหนิอะไร เพียงหันไปถามมู่ไป๋ว่า มู่ไป๋ เจ้าลองเล่ามาซิว่าเกิดอะไรขึ้น
นางรู้ดีว่าศิษย์รักของนางคนนี้ ไม่ใช่คนที่จะไปหาเรื่องใครก่อน
ท่านอาจารย์ มู่ไป๋จึงเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟังอย่างละเอียด
เมื่อฟังเรื่องราวจากปากมู่ไป๋จบ
ทุกคนต่างตกอยู่ในภวังค์แห่งความคิด
หากไม่ใช่เพราะรู้นิสัยมู่ไป๋ว่าไม่โกหก
พวกเขาคงคิดว่านี่เป็นเรื่องตลกไร้สาระ
ผู้ฝึกตน ขั้นกลั่นลมปราณ ตบมู่ไป๋ที่เ