อน
สุราชนิดนี้แรงมาก แม้แต่ตัวเขาเองดื่มไปจอกเดียวยังเมามายใกล้หมดสติ
ชายหนุ่มผสมของเหลวที่เหลืออยู่แล้วกลั่นออกมาได้เพิ่มอีกสองเหยือก
ของเหลวที่เหลือซึ่งใช้ไม่ได้เขานำไปเททิ้งลงท้องของเจ้าขาว หุ่นยนต์ตัวอ้วนทำเพียงเกาศีรษะตอบรับพร้อมดวงตาที่กะพริบแสงวาบเท่านั้น
…
“นี่มัน… ข้าว่าแล้วว่ากลิ่นนี้ต้องมาจากร้านเถ้าแก่ปู้! สงสัยอยู่แล้วเชียวว่าใครกันในนครหลวงที่จะทำสุรากลิ่นหอมขนาดนี้ได้อีก… จะเป็นใครไปเสียได้ถ้าไม่ใช่เถ้าแก่ปู้!”
หนี่หยันเดินตามกลิ่นสุรามาถึงหน้าตรอก เมื่อเห็นตรอกที่คุ้นเคยอยู่ตรงหน้านางก็คิดได้ทันที ใบหน้าสวยประดับไปด้วยรอยยิ้มหวาน แต่รอยยิ้มนั้นก็จางหายไปในเวลาไม่นาน เหลืออยู่เพียงคิ้วที่ขมวดมุ่นแทน
“อืมมม… ร้านเถ้าแก่ปู้ไม่ขายตอนกลางคืนนี่นะ แปลว่าต้องรอถึงพรุ่งนี้เช้ากว่าจะได้ดื่มเช่นนั้นหรือ!”
ขณะที่หนี่หยันกำลังลังเลอยู่นั้นเอง เสียงฝีเท้ามากมายก็ดังก้องขึ้นบนถนนว่างเปล่า
หนี่หยันหันไปมองด้วยความประหลาดใจ แล้วก็เห็นกลุ่มคนกำลังมุ่งหน้ามาทางนาง มุมปากของหญิงสาวกระตุกขวับ… คนที่มาเยือนเหล่านี้สภาพดูน่ากลัวเล็กน้อย
ด้านหน้าของฝูงชนนั้นเป็นกลุ่มสิบสามกองโจร ทุกคนวิ่งปุเลงๆ มาพร้อมทำจมูกฟุดฟิดไปในอากาศ
ด้านหลังเป็นกลุ่มชายชรามากมาย พลังปราณที่ปล่อยออกมาก็น่ากลัวมากเช่นกัน บางคนมีปราณอยู่ในระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการเลยทีเดียว
ชายในชุดแดงเองก็เดินดมอากาศมาพร้อมเอามือไพล
