ี่โครงเปรี้ยวหวานในมือปู้ฟางด้วยสายตาเซ่อๆ “ท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้ได้กินซี่โครงเปรี้ยวหวานจานเด็ดอีกแล้ว!”
ปู้ฟางวางซี่โครงลงตรงหน้าสุนัขสีดำตัวใหญ่ จากนั้นก็ลูบขนมันสวยแสนนุ่มของมัน แล้วลุกขึ้นเดินกลับเข้าร้านไป
แต่เขาก็ต้องชะงักกลางทาง รูม่านตาหดแคบเมื่อหันไปเห็นกระถางต้นไม้ดินเผาสีเหลืองอมน้ำตาลที่มุมห้อง
“หือ นั่นมัน… ต้นไม้นี่โตเป็นต้นอ่อนแล้วรึ” ปู้ฟางพึมพำด้วยความงุนงง เขาเพิ่งปลูกเมล็ดลงในกระถางไม่นานแต่กลับมีลำต้นงอกออกมาให้เห็นแล้ว นอกจากนี้ยังผลิใบเขียวออกมาด้วย ต้นไม้นี้กำลังจะกลายเป็นต้นอ่อนเต็มตัว
ปู้ฟางรู้สึกตื่นตาตื่นใจกับพัฒนาการของมันพอตัว เขานั่งยองๆ ลงข้างกระถางต้นไม้แล้วเพ่งตามองไปที่ใบอ่อน ใบไม้ทุกใบมีลวดลายวิจิตรอยู่บนผิวใบ ลายนั้นลื่นไหลพันเกี่ยวกันอย่างสวยงาม ทำให้ใครก็ตามที่ได้เห็นต่างต้องรู้สึกอัศจรรย์ใจ
“สี่สายรึ ไม่สิ… ห้าสาย!” ปู้ฟางนับลายบนใบไม้ แล้วระบุจำนวนลายถูกต้องในที่สุด
เขาลุกขึ้นยืน แม้ไม่รู้ว่าต้นไม้นี้จะออกผลอะไร แต่พลังปราณที่แผ่ออกจากใบก็บ่งบอกว่าต้นไม้นี้ล้ำค่าหายากเพียงใด
แม้พลังปราณที่แผ่ออกมานั้นจะยังไม่มากนัก แต่มันก็หมุนเวียนอยู่ภายในร้านและสร้างบรรยากาศสุดประหลาดขึ้นมา
บรรยากาศนั้นช่างแสนลึกลับยากหยั่งถึง
หลังจากที่สัมผัสได้ถึงความไม่ธรรมดาของต้นอ่อนในกระถาง ชายหนุ่มก็เดินเข้าครัวไปด้วยใจสุขล้น เขาตักน้ำสะอาดบริสุทธิ์จากบ่อน้ำพุ
