งแหวนปราณที่ลอยอยู่เหนือศีรษะของเขาทำให้นางต้องเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ…
“คราวนี้เกิดอะไรขึ้นอีกเนี่ย วงแหวนปราณนี่… มันซับซ้อนไม่น้อยเลย!” อู๋อวิ๋นไป่คิด นางไม่เคยเห็นวงแหวนปราณตรงหน้ามาก่อน
ครอบครัวมนุษย์อสรพิษเองก็เห็นปรากฏการณ์นี้เช่นกัน หยูฟู่เปิดปากถามทันที “ผู้มีพระคุณ เกิดอะไรขึ้นเจ้าคะ ท่าน… จะไปแล้วหรือ”
ตอนที่วงแหวนปราณบนศีรษะปู้ฟางใกล้จะเป็นรูปเป็นร่าง เขาก็นึกรายละเอียดสำคัญบางอย่างได้
ชายหนุ่มเหม่อไปสักพักก่อนจะหันไปหาหยูฟู่แล้วเอ่ย “เอ่อ… แม่นาง ข้าต้องบอกเรื่องสำคัญกับเจ้าอีกเรื่องหนึ่ง ด้วยความที่ก่อนหน้านี้สภาพร่างกายของบิดาเจ้าอ่อนแอมาก ข้าจึงใส่พลังชีวิตเข้าไปในโจ๊กเนื้อวัวมังกรพเนจรมงกุฎเลือดแค่ให้เขาพออยู่ต่อไปได้อีกครึ่งเดือนเท่านั้น”
อะไรนะ! หยูฟู่และบิดาของนาง หยูเฟิ่ง ที่กำลังลุกจากเตียงต่างตกใจไปตามๆ กัน
โจ๊กชามนี้มีพลังชีวิตแค่พอให้เขาอยู่ไปได้อีกครึ่งเดือนรึ แปลว่าพอหมดครึ่งเดือนเขาจะกลับไปมีสภาพเดิมเช่นนั้นหรือ
“ผู้มีพระคุณ ไม่มีทางอื่นหรือ” หยูเฟิ่งถามด้วยน้ำเสียงกระวนกระวาย ในเมื่อมีโอกาสรักษาตัวให้หายแล้ว เขาก็ต้องคว้ามันเอาไว้ให้ได้ แค่ต้องปล่อยให้ภรรยาและบุตรสาวต้องเป็นห่วงเขาใจแทบขาดขณะนอนอยู่บนเตียงนั้น ก็ทำให้หยูเฟิ่งรู้สึกละอายใจมากพอแล้ว
หยูฟู่หันไปมองปู้ฟางด้วยสายตามีความหวังเช่นกัน
นางมั่นใจมากว่าปู้ฟางจะสามารถรักษาบิดาของนางให้หายได้!
