ไม่นานนัก ภายใต้การนำทางของจูหลาน พวกเขาก็มาถึงลานเลี้ยงสัตว์อสูร
เมื่อเห็นสัตว์อสูรนับสิบตัวที่ถูกฝึกจนเชื่อง ดวงตาของเย่หนานก็ลุกวาว
ข้าเอาตัวนี้แหละ เย่หนานชี้ไปที่อินทรีตัวหนึ่งที่มีขนาดมหึมาราวกับบ้านหลังย่อมๆ
ได้เจ้าค่ะ จูหลานรีบสั่งให้คนนำอินทรียักษ์ตัวนั้นออกมา
ขอบใจมาก เย่หนานกล่าวขอบคุณ
จากนั้น เย่หนานก็พาหลิงหลงกระโดดขึ้นไปนั่งบนหลังของอินทรียักษ์
ฟึ่บ
สองพี่น้องเย่หนานนั่งบนหลังสัตว์อสูรบินทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า จากไปอย่างรวดเร็ว
ส่วนเกวียนลานั่นน่ะหรือ ช่างหัวมันเถอะ ราคาถูกแค่นั้น ทิ้งไปก็ไม่เสียดาย
ทันทีที่ทั้งสองจากไป หยวนหลินก็รีบร้อนวิ่งเข้ามาหาจูหลาน
เฮ้อ กะว่าจะมาขอบคุณสักหน่อย มาช้าไปจนได้ หยวนหลินมีสีหน้าเสียดาย
เอ๊ะ เถ้าแก่เอาจูดูอารมณ์ดีจังเลยนะ หยวนหลินสังเกตเห็นสีหน้าของจูหลาน
ก็งั้นๆ แหละ จูหลานยกมือป้องปากหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเดินจากไป
ตอนนี้นางมีเคล็ดวิชาระดับนภาอยู่ในมือ ขอเพียงให้เวลานางสักหน่อย นางก็พร้อมจะกลับไปงัดข้อกับตระกูลเดิมได้แล้ว
ในขณะเดียวกัน นางก็ได้สลักเงาร่างของเย่หนานลงไปในจิตใจอย่างลึกซึ้ง
หลังจากล้างแค้นสำเร็จเมื่อไหร่ นางจะกลับมาหาเย่หนาน
