เลือดและเนื้อวัวมังกรพเนจรเข้าไปในหม้อเรียบร้อย สีหน้าของปู้ฟางก็เริ่มจริงจังขึ้นเช่นกัน เขายังฟื้นฟูพลังปราณกลับมาได้ไม่สมบูรณ์ จึงไม่มั่นใจว่าตนเองจะยังมีพลังปราณเหลือพอทำอาหารโอสถทิพย์เสร็จหรือไม่
โชคดีที่กระบวนการทำโจ๊กนั้นเรียบง่ายกว่าอาหารโอสถทิพย์ชนิดอื่นมาก ระดับพลังปราณที่เขามีอยู่จึงอาจพอทำจนเสร็จก็เป็นได้
“ดูเหมือนว่าคราวหน้าข้าจะต้องเตรียมของขบเคี้ยวเอาไว้ฟื้นฟูพลังปราณตัวเองแล้ว… จะปล่อยให้พลังหมดเรื่อยๆ อย่างนี้คงไม่ได้” ชายหนุ่มพึมพำกับตนเอง หน้าผากของเขาเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อจากความเหนื่อยล้า
แต่ท้ายที่สุดอาหารโอสถทิพย์ก็สำเร็จจนได้
เมล็ดข้าวสีขาวเปลี่ยนเป็นสีแดงเล็กน้อย พร้อมด้วยชิ้นเนื้อวัวสีแดงเข้มที่ลอยอยู่ด้านบน กลิ่นหอมเข้มและพลังชีวิตก็ลอยอยู่เหนือโจ๊กในหม้อเช่นกัน
โจ๊กที่ทำมาจากเนื้อของอสูรเวทระดับเจ็ดทั้งสองชนิดย่อมไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน
ปู้ฟางใช้ทัพพีตักโจ๊กขึ้นมาใส่ชามกระเบื้องใบเก่า ปริมาณที่เขาทำเท่ากับหนึ่งชามพอดี ชายหนุ่มเดินถือชามโจ๊กที่เต็มไปด้วยพลังชีวิตตรงไปยังคนอื่นๆ ในห้องซึ่งกำลังตื่นตกใจ
