กมาเริ่มไม่นิ่งเมื่องูเหลือมมงกุฎเลือดทมิฬค่อยๆ เคลื่อนไหว
งูเหลือมยักษ์ยืดตัวขึ้นแล้วก้มหัวลงมองด้านล่าง มันค่อยๆ คืบเข้าใกล้ดอกบัววิญญาณประมุขน้ำแข็ง
เมื่องูเหลือมขยับเข้ามาใกล้ ผู้ฝึกตนขั้นนักพรตยุทธการทั้งสองก็รู้สึกว่าพลังกดดันที่ทับลงมาบนตัวพวกเขาเพิ่มขึ้นเช่นกัน… สมแล้วที่เป็นสิ่งมีชีวิตน่ากลัวซึ่งผ่านการลอกคราบมาแล้วสามครั้ง พลังกดดันที่แผ่ออกจากตัวงูเหลือมยักษ์นั้นทรงพลังเป็นอันมาก
อู๋อวิ๋นไป่เบิกตากว้าง นางอ้าปากมองการเผชิญหน้าบนท้องฟ้า ดูเหมือนว่าผู้ฝึกตนขั้นนักพรตยุทธการทั้งสองจะเสียเปรียบอยู่
“ดูสิ! ดอกไม้จะบานแล้ว!”
ใครคนหนึ่งตะโกนขึ้นมาด้วยความตกใจ แล้วชี้นิ้วสั่นเทาไปยังดอกบัวตูมที่ชูช่ออยู่ในสระน้ำเล็กๆ ดอกบัวตูมสั่นสะท้านเล็กน้อยเมื่อเวลาใกล้เข้ามาถึง
ทุกคนกลั้นหายใจ รู้สึกราวกับว่าพลังงานบางอย่างที่อยู่ในอากาศได้แหวกออกจากกรงขังและกำลังพุ่งออกสู่โลกภายนอก
พลังปราณเยือกแข็งระเบิดออกจากดอกบัววิญญาณประมุขน้ำแข็ง ถาโถมเข้ามาเหมือนกระแสน้ำขึ้น
“เริ่มแล้ว!” ดวงตาของอู๋อวิ๋นไป่เป็นประกายด้วยความคาดหวังขณะจ้องไปที่ดอกบัวในสระน้ำ
“การเบ่งบานของดอกบัววิญญาณประมุขน้ำแข็งคือความงามที่ไม่จีรัง… ดอกบัววิญญาณประมุขน้ำแข็งที่กำลังเบ่งบานนั้นจะทำให้ใครก็ตามที่ได้พบเห็นต้องมนต์อย่างแน่นอน…” หยูฟู่พึมพำกับตนเองขณะมองดอกบัวตูมที่ชูช่ออยู่ในสระน้ำด้วยสายตาเคลิบเคลิ้ม
กลีบแรกของดอกบัว
