ๆ ทำให้มงกุฎเลือดของมันสั่นเล็กน้อย…
ดวงตาของปู้ฟางเบิกกว้างขึ้น มุมปากกระตุก “หวังว่าจะไม่ทำให้มงกุฎเลือดของมันเสียหายนะ วัตถุดิบดีๆ เช่นนี้ไม่ได้เจอได้ทุกวัน” เขาคิด
งูเหลือมมงกุฎเลือดทมิฬบันดาลโทสะเป็นอันมาก มันอ้าปากกว้างเผยให้เห็นฟันคมกริบ จากนั้นก็กรีดร้องเสียงแหลมออกมา แล้วฟาดหางด้วยความโมโห
โครม! หางของมันฟาดอากาศจนแทบแหลกสลาย
ผู้ฝึกตนขั้นนักพรตยุทธการฝั่งมนุษย์ร้องออกมาด้วยความตกใจ แล้วใช้พลังทั้งหมดที่มีในการป้องกันตนเองทันที เขาถูกฟาดกระเด็นไปเหมือนของเล่นเด็กแล้วกระแทกลงพื้นเสียงดังโครม
ส่วนผู้อาวุโสจากฝั่งเผ่ามนุษย์อสรพิษนั้นต้องเผชิญชะตากรรมที่อาภัพยิ่งกว่า เขาถูกงูยักษ์กลืนเข้าไปทั้งตัวในคำเดียว
ผู้อาวุโสสูงสุดดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ไอ้อสูรนี่… มันแข็งแกร่งถึงเพียงนี้เชียวหรือ
เคราะห์ดีที่ผู้อาวุโสจากเผ่ามนุษย์อสรพิษคลานออกมาจากปากของงูยักษ์ได้ในที่สุด แต่ร่างทั้งร่างของเขาก็โชกเลือดไปทุกกระเบียดนิ้ว…
ผู้ฝึกตนขั้นนักพรตยุทธการฝั่งมนุษย์ทะยานขึ้นไปในอากาศอีกครั้ง ขั้นนักพรตยุทธการทั้งสองปลดปล่อยพลังปราณของตนเองออกมาพร้อมกันด้วยความโกรธ กระแสพลังปราณน่ากลัวพุ่งเข้าใส่งูเหลือมมงกุฎเลือดทมิฬทันที
ทั้งคู่โกรธจนคลั่งไปเสียแล้ว การใช้พลังปราณในลักษณะเช่นนี้จะทำให้กระแสปราณภายในกายเกิดความเสียหายอย่างรุนแรง ทว่าทั้งสองก็ไม่ได้สนใจแต่อย่างใด
งูเหลือมยักษ์หยุดเคลื่อนไหวทัน
