จะมาเยือน
กลิ่นสมุนไพรค่อยๆ โชยออกจากดอกบัวสีฟ้าอ่อน และทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ กลิ่นนั้นกระจายเข้าปกคลุมทั่วบริเวณ ทำให้ทุกคนรู้สึกสดชื่น อีกทั้งดวงตาก็ยังเป็นประกายขึ้น
“ดูเหมือนว่า… ดอกบัววิญญาณประมุขน้ำแข็งกำลังจะบานแล้ว!” ผู้อาวุโสสูงสุดเอ่ย
อู๋อวิ๋นไป่พยักหน้า พลางส่งสัญญาณให้ผู้ฝึกตนขั้นนักพรตยุทธการเบื้องหลังตนเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการต่อสู้
เมื่อได้ขั้นนักพรตยุทธการทั้งสองคุ้มกันดอกบัววิญญาณประมุขน้ำแข็งเอาไว้ โอกาสที่พวกเขาจะทำสำเร็จก็มีมากขึ้น… ปัญหาในตอนนี้คืออสูรเวทจำนวนมากที่ล้อมงูยักษ์เอาไว้ แม้เผ่าของมนุษย์อสรพิษจะมีวงแหวนปราณปกป้องอยู่ แต่การปลุกพลังของวงแหวนปราณขึ้นมานั้นจำเป็นต้องใช้ผลึกจำนวนมาก… ตัวอู๋อวิ๋นไป่เองก็ไม่แน่ใจว่าเผ่ามนุษย์อสรพิษมีผลึกมากแค่ไหน
หากมีผลึกไม่พอและวงแหวนปราณพังลงมา พวกเขาย่อมต้องเผชิญหน้ากับฝูงอสูรจำนวนมหาศาลอย่างแน่นอน
ปู้ฟางยืนเงียบๆ อยู่ที่มุมหนึ่ง เขามองงูเหลือมมงกุฎเลือดทมิฬตัวยักษ์พร้อมขมวดคิ้ว ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะมีอะไรอยู่ในใจ
เขาจ้องไปที่มงกุฎเลือดบนหัวงูยักษ์อยู่นานสองนาน จากนั้นก็จึ๊ปาก ความคิดหนึ่งแล่นเข้ามาในหัว
“มงกุฎเลือดนั่น… ดูดีใช้ได้ ต้องเอามาทำอาหารได้ดีแน่ แต่การจะได้มานั้นท่าจะยากไม่น้อย” ชายหนุ่มพึมพำกับตนเอง
พี่หญิงใหญ่มู่ที่ยืนอยู่ข้างๆ ได้ยินสิ่งที่ชายหนุ่มพึมพำแล้วก็งงไปทันที สมแล้วที่เป็นพ่อครัวตัวจริง ขนา
