แผ่วเบาพร้อมเอามือไพล่หลัง แต่ละย่างก้าวกินระยะทางไกลพอตัว ทันใดนั้นร่างของนางก็สั่นเล็กน้อย ก่อนจะหยุดลงแล้วมองไปที่จุดหนึ่งในระยะไกลด้วยสายตางุนงง
นางเห็นภาพชายหนุ่มร่างสูงโปร่งคนหนึ่งกำลังถือ… เอ่อ มีดทำครัวรึ
สีหน้าของอู๋อวิ๋นไป่แปลกประหลาดขึ้นทันใด เหตุใดจึงมีมนุษย์มายืนทะเล่อทะล่าถือมีดทำครัวอยู่ในสวนสมุนไพรของเผ่ามนุษย์อสรพิษได้ ยิ่งไปกว่านั้นเบื้องหน้าของชายผู้นี้… ยังมีมนุษย์อสรพิษสามตนคำนับติดพื้นอยู่
ตอนนี้มนุษย์อสรพิษสามตนที่กำลังก้มหัวศิโรราบให้ปู้ฟาง ได้สูญเสียความหยิ่งยโสเมื่อครู่ไปหมดสิ้นแล้ว สิ่งเดียวที่หลงเหลืออยู่ในใจพวกเขาคือความกลัวจับขั้วหัวใจ ไม่ใช่เพราะสิ่งอื่นใด แต่เป็นเพราะไอ้มีดทำครัวบ้าบอในมือมนุษย์ชั่วร้ายนี่
ทันทีที่มีดทำครัวเล่มนี้ปรากฏขึ้น เหล่าทหารยามก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกประหลาดที่แฝงอยู่ในจุดลึกสุดของสายเลือดแห่งความเป็นอสรพิษของพวกเขา กระแสพลังปราณเที่ยงแท้ที่ไหลเวียนอยู่ในร่างหยุดนิ่งทันที
ไอ้สิ่งนี้มันเป็นมีดทำครัวจริงๆ น่ะหรือ แล้วไอ้หนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขาเป็นใครกัน
มนุษย์อสรพิษเบื้องหน้าปู้ฟางแทบอยากระเบิดร้องไห้โฮ พวกเขาทั้งสามมีขั้นปราณอ่อนกว่าหมอนี่ตั้งแต่แรกแล้ว แต่กลับถูกรังแกด้วยมีดทำครัวที่สยบพวกเขาได้อีก… แล้วแบบนี้จะไปสู้ได้อย่างไรกัน
ปู้ฟางยิ้มน้อยๆ จากนั้นก็มองมนุษย์อสรพิษสามตนที่หมอบราบอยู่กับพื้นด้วยสายตาไร้ความรู้สึก แม้
