ไร้ความอ่อนโยนของสตรีปกติ
“เจ้าควรรีบจากไปเสีย ตรงนั้นมีขั้นนักพรตยุทธการสองคนกำลังสู้กันอยู่ หากเจ้าทะเล่อทะล่าเข้าไปมากกว่านี้ อาจโดนลูกหลงได้”
อู๋อวิ๋นไป่ไม่ได้พูดอะไรกับปู้ฟางมาก นางทำเพียงเตือนชายหนุ่มด้วยความหวังดีแล้วเดินผ่านเขาไป
ในตอนที่ใบหน้าของปู้ฟางกำลังเต็มไปด้วยความประหลาดใจและดวงตาของเขายังจับจ้องอยู่ที่หญิงสาว ร่างหนึ่งก็กระโจนออกจากส่วนลึกของสวนสมุนไพรพร้อมด้วยพลังกดดันน่ากลัว
หอกพุ่งตรงมายังทิศที่อู๋อวิ๋นไป่อยู่
ปู้ฟางที่ยืนเซ่อซ่าอยู่ระหว่างคนทั้งสอง แน่นอนว่าต้องเป็นฝ่ายที่รับการโจมตีไปตรงๆ
“มีมนุษย์อยู่อีกคนรึ! ไอ้พวกมนุษย์ชั่วช้าหน้าไม่อาย เจ้าคิดว่าสวนสมุนไพรของเผ่าเราเป็นสวนหลังบ้านของตำหนักเมฆาขาวหรืออย่างไรกัน! ตายเสียเถอะ!” อาหนี่ลุกเป็นไฟทันทีที่เห็นปู้ฟางโผล่มาอีกคน เขาคำรามออกมาด้วยความโกรธแค้นก่อนพุ่งหอกใส่ชายหนุ่ม
อู๋อวิ๋นไป่หยุดเดินแล้วสบถโดยไม่มีเสียง ไอ้หนุ่มคนนี้อาจโดนหอกแทงตายได้ในพริบตา เพราะดันซื่อบื้อมายืนอยู่ข้างหน้านางเสียได้!
การฆ่าขั้นราชันยุทธการที่ยืนถือมีดทำครัวเป็นอาวุธนั้น เป็นเรื่องที่ผู้ฝึกตนระดับหกขั้นจักรพรรดิยุทธการเช่นอาหนี่ทำได้ในพริบตา
อู๋อวิ๋นไป่หันไปเพื่อจะเตือนปู้ฟาง แต่ภาพที่เกิดขึ้นทำให้ดวงตาของนางขยายใหญ่จนเป็นไข่ห่าน ปากกว้างจนยุงแทบบินเข้าไปได้
ปู้ฟางขมวดคิ้วขณะมองหอกซึ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ตามระยะที่เข้ามาใกล้ ขนทั่วตัวล