ที่บุกรุกสวนสมุนไพรของเผ่าเรานี่ ฆ่ามันไม่ให้เหลือแม้แต่ซาก!”
มุมปากของปู้ฟางกระตุกเมื่อจับได้ถึงกระแสพลังปราณดุร้ายที่แผ่ออกจากหอก “หมายความว่าอย่างไรกันที่บอกว่าข้าบุกรุก… เจ้าตั้งใจจะกันใครด้วยรั้วสภาพน่าสงสารเช่นนั้นกันแน่”
รั้วไม้ไผ่ที่เขาผ่านมาสภาพผุพังจนแทบกลายเป็นปุ๋ย หลายส่วนหลุดกระจายออกมาแล้ว อย่าว่าแต่กันคนเข้าเลย กันอสูรเวทตัวเล็กบางตัวยังทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
เมื่อครู่นี้ปู่ฟ่างเข้ามาได้อย่างง่ายดายโดยแค่ก้าวข้ามรั้ว…
แต่มนุษย์อสรพิษเหล่านี้ไม่สนใจว่าชายหนุ่มจะคิดอย่างไร พวกเขารีบห่อหุ้มหอกของตนเองด้วยพลังปราณเที่ยงแท้ และโจมตีเขาทันที
ขั้นปราณของมนุษย์อสรพิษเหล่านี้ไม่ได้ต่ำ อยู่ที่ระดับสี่ขั้นจิตยุทธการ ซึ่งเป็นระดับที่เหมาะกับการทำหน้าที่เป็นทหารยามเฝ้าสวนสมุนไพรพอดี
แต่พลังปราณของชายหนุ่มนั้นอยู่ที่ขั้นราชันยุทธการ แล้วเหตุใดเขาจึงต้องเกรงกลัวมนุษย์อสรพิษตัวจ้อยเหล่านี้ด้วยเล่า แม้เขาจะไม่มีความสามารถด้านการต่อสู้… แต่พลังปราณของเขาต่างหากที่เป็นจุดชี้เป็นชี้ตาย
ปู้ฟางหยุดอยู่กับที่พลางจ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาแหลมคม จากนั้นก็ปล่อยพลังปราณเที่ยงแท้ให้ระเบิดออกจากกายพร้อมเสียงดังลั่น เชือกขนสัตว์ที่เขาใช้มัดผมก็กระจุยออกมาเช่นกัน
มนุษย์อสรพิษคนแรกที่พุ่งหอกออกมาตกใจกับระดับพลังปราณที่เพิ่มขึ้นทันทีทันควันของชายหนุ่ม สีหน้าของเขาเคร่งเครียดเป็นอันมาก ผู้ฝึกตนระดับห้าขั้น
