รึ่งชั่วยาม ของกินทั้งหมดก็ถูกหลิงหลงกวาดเรียบ
เมื่อเห็นว่าหลิงหลงกินเสร็จแล้ว จูหลานก็เตรียมจะเอ่ยปากอีกครั้ง
รอเดี๋ยวนะ ข้าขอหาก่อน หลิงหลงโบกมือน้อยๆ ของนางวูบหนึ่ง
ของจุกจิกสารพัดอย่างก็ร่วงกราวลงมาบนเตียง
เมื่อเห็นของบนเตียง จูหลานก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย
เพราะไม่มีเคล็ดวิชาอะไรเลย มีแต่พวกตุ๊กตาไม้แกะสลัก กับของเล่นแปลกๆ เต็มไปหมด
เคล็ดวิชาทั้งหมดอยู่กับเย่หนานต่างหาก
เอ้า นี่ ให้เจ้า หลิงหลงยื่นตุ๊กตาไม้แกะสลักตัวหนึ่งให้จูหลาน
มันคือตุ๊กตาไม้รูปคนหัวโล้นสวมผ้าคลุม
ตุ๊กตาไม้พวกนี้ เย่หนานเก็บไว้ในห้องเก็บของ
วันหนึ่งหลิงหลงเห็นว่ามันน่ารักดี เลยหยิบมาเล่นบ้าง
ตอนแรกนางก็นึกว่า มันเป็นแค่ตุ๊กตาไม้ธรรมดา
แต่มีอยู่ครั้งหนึ่ง นางโดนหมาตัวใหญ่ไล่กัด
ด้วยความโมโห หลิงหลงเลยขว้างตุ๊กตาไม้ใส่มัน
เดิมทีแค่กะจะปาใส่หมาเฉยๆ แต่ตุ๊กตาไม้นั้นกลับกลายร่างเป็นคน
แล้วซัดหมัดเดียว ต่อยหมาตัวนั้นกระเด็นไปเลย
จูหลานรับตุ๊กตาไม้มาอย่างงงๆ
นางรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย นึกว่าเย่หนานให้นางมาหาหลิงหลงเพราะมีของวิเศษอะไรรออยู่
ที่ไหนได้ หลิงหลงกลับให้ตุ๊กตาไม้แกะสลักมาตัวเดียว
จูหลานเก็บตุ๊กตาไม้ล
