ไขมันทั่วตัวของอาลู่กระเพื่อมไปมารุนแรงเมื่อเขากวัดแกว่งมีดทำครัวขนาดใหญ่ในมืออย่างรวดเร็ว ดวงตาเล็กหยีมีแววจริงจังขณะหั่นชิ้นเนื้อออกจากเนื้อย่างขนาดใหญ่ยักษ์
เนื้อชิ้นแล้วชิ้นเล่าถูกหั่นออกมาจากเนื้อย่างขนาดยักษ์ แต่ละชิ้นร่วงลงมาบนจานสีขาวที่วางเรียงรายบนโต๊ะ จานหนึ่งจานมีชิ้นเนื้อย่างวางอยู่หนึ่งชิ้น เมื่อครบห้าจาน อาลู่ก็วางมีดลงแล้วหยิบกระบวยขึ้นตักน้ำซอสราดบนเนื้อย่างเหล่านั้น
กลิ่นหอมเข้มข้นของเนื้อรวมถึงกลิ่นซอสเปรี้ยวหวานพุ่งขึ้นในอากาศแล้วเข้าโอบล้อมประสาทสัมผัสเหล่าคนที่อยู่ในบริเวณนั้นทันที
จากนั้นอาลู่ก็ส่งสัญญาณให้ขันทีรู้ว่าอาหารจานนี้พร้อมกินแล้ว
ดวงตาของจีเฉิงเสวี่ยเป็นประกายเล็กน้อยเมื่อเห็นเนื้อย่างชุ่มฉ่ำตรงหน้า เนื้อนี้ย่างมาสุกกำลังดี สีสันและลวดลายไขมันก็ดูโดดเด่นแปลกตา เพียงแค่ปรายตามองจักรพรรดิหนุ่มก็รู้ได้ว่ามันไม่ใช่เนื้อของอสูรเวทธรรมดา
“นี่เป็นเนื้อของหมูป่าดอกท้อลาย อสูรเวทระดับสามสินะ” จีเฉิงเสวี่ยพึมพำกับตนเองเมื่อนึกอะไรบางอย่างได้
ชายหนุ่มรับมีดทองคำที่ขันทียื่นมาให้อย่างนอบน้อม เขาใช้ตะเกียบกดเนื้อไว้จากนั้นก็หั่นเนื้อชิ้นเล็กๆ ออกมาชิ้นหนึ่งด้วยมีดทองคำ ไม่ใช่เรื่องยากอะไรที่จะใช้มีดคมๆ หั่นเนื้อที่สุกเรียบร้อยแล้ว
ทันทีที่เนื้อย่างถูกหั่น ไอร้อนและกลิ่นหอมเข้มข้นก็พวยพุ่งออกมาจากรอยหั่น กลิ่นนั้นละมุนละไมราวกับเป็นน้ำนมก็ไม่ปาน
จีเฉิงเสวี่ยใช้ต
