ารทำอาหารของพี่ใหญ่พัฒนาไปอีกขั้นแล้วสินะ!” อาลู่แทบน้ำลายไหลขณะสูดดมกลิ่นหอมที่อยู่ในอากาศ
ทักษะการทำอาหารของอาเหวยนั้นยอดเยี่ยมอย่างไม่มีข้อกังขา อาลู่มั่นอกมั่นใจในตัวพี่ชายของตนอยู่เสมอ โดยเฉพาะเมื่ออาเหวยถูกเถ้าแก่ปู้กระตุ้นมา
อึ๊ก! ขณะสูดดมกลิ่นหอม สีหน้าของอาลู่ก็เริ่มอดรนทนไม่ไหวมากขึ้น “ในเมื่อกินเนื้อย่างนั่นไม่ได้… เช่นนั้นข้าขอกินน่องไก่แก้ขัดไปก่อนแล้วกัน!”
ขณะเดียวกัน ปู้ฟางที่กำลังห่อเกี๊ยวอย่างไร้อารมณ์ก็พลันสะดุ้งขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อได้กลิ่นหอมหวนที่ลอยอยู่ในอากาศ เขาทำจมูกฟุดฟิดพลางเลิกคิ้ว
“มีคนใช้สมุนไพรพลังปราณรมควันเนื้อด้วยแฮะ…” ปู้ฟางพึมพำกับตนเองขณะที่ความเร็วในการห่อเกี๊ยวเริ่มลดลงอย่างไม่รู้ตัว สมุนไพรพลังปราณย่อมมีพลังปราณอยู่สมชื่อ ดังนั้นมันจึงสามารถชูรสชาติและรูปลักษณ์ของวัตถุดิบให้โดดเด่นขึ้นได้
แม้การปรุงสมุนไพรพลังปราณตรงๆ จะเป็นวิธีที่เสียเปล่า แต่การใช้มันรมควันเนื้อก็นับเป็นกลยุทธ์ที่ยอดเยี่ยมยิ่งนัก
สีหน้าของปู้ฟางเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขายอมรับในใจว่ากลิ่นของเนื้อย่างที่ลอยเข้าจมูกนี้หอมหวนชวนกินอย่างมาก กลิ่นหอมของเนื้อผสานกับกลิ่นยาของสมุนไพรนั้นออกมาดีงามอย่างไม่น่าเชื่อ
เมื่อกลิ่นดังกล่าวแพร่กระจายไปทั่วบริเวณ สีหน้าของแต่ละคนที่สูดกลิ่นเข้าไปก็พลันเปลี่ยนไป พวกเขาต่างหันไปทางต้นตอของกลิ่นด้วยสีหน้าที่มึนเมาและลุ่มหลงอย่างเห็นได้ชัด ทุกคนกลืนน้
