ข้าว่าไม่น่าจะใช่ ในมุมมองของข้า การที่คุณชายท่านนี้ให้เกียรติมาทานอาหารที่หอเทียนเซียงของเรา นับว่าเป็นวาสนาต่อกัน ดังนั้นมื้อนี้ สมควรให้ทางหอเทียนเซียงเป็นเจ้าภาพมากกว่า จูหลานไม่ยอมน้อยหน้า
เคล็ดวิชาระดับสี่ สำหรับนางแล้วอาจจะไม่ใช่ของวิเศษอะไรมากมาย แต่นำไปประมูลขายได้นี่นา รับรองว่าต้องแย่งกันหัวร้างข้างแตกแน่ๆ ราคาที่ได้ย่อมสูงกว่าค่าอาหารมื้อเดียวแบบเทียบกันไม่ติด
ประจวบเหมาะที่ภายใต้สังกัดของหอเทียนเซียง ก็มีองค์กรประมูลอยู่พอดี
ส่วนหยวนหลินกลับคิดต่างออกไป ตัวเขาเองเพิ่งจะฝึกฝนเคล็ดวิชาระดับสามเท่านั้น
ระดับสี่เชียวนะ มันจะช่วยเพิ่มพลังการต่อสู้ให้เขาได้มหาศาล
เถ้าแก่เอาจู ท่านเองก็ไม่ได้ขาดแคลนเคล็ดวิชาระดับสี่ แล้วจะมาแย่งกับข้าทำไม หยวนหลินหน้าตึง รีบพูดความในใจออกมาตรงๆ
เวลานี้ สีหน้าของเขาไร้ซึ่งความอ่อนโยนดั่งเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง
แต่จูหลานทำหูทวนลม นางยังคงส่งยิ้มหวานหยดย้อยให้เย่หนานต่อไป
โอ๊ย ไม่ต้องแย่งกันแล้ว เอาไปคนละเล่มนั่นแหละ แล้วรีบๆ ยกอาหารมาได้แล้ว น้องสาวข้าหิวจนไส้กิ่วแล้วเนี่ย เย่หนานเริ่มหมดความอดทน เขาชี้ไม้ชี้มือไปที่หลิงหลงซึ่งกำลังนั่งดูความสนุกอย
