ก็คงสภาพนี้อยู่ได้ไม่นาน…” เจ้ามู่เฉิงยิ้มอย่างสบายอุราพร้อมเอามือไพล่หลัง แล้วไปปรากฏตัวอยู่หน้ามังกรเทพในพริบตา
เขายกมือขึ้นปล่อยพลังของขั้นนักพรตยุทธการระดับเจ็ดออกมาให้กระจายไปทั่วบริเวณ พร้อมด้วยรัศมีของพระพุทธองค์ที่ส่องออกมารอบกายจนดูราวกับเป็นดอกบัวสีทองที่กำลังเบ่งบาน เจ้ามู่เฉิงพนมมือแล้วผลักมือทั้งสองไปข้างหน้า เล็งพลังนั้นไปที่มังกรเทพมายา
กรงเล็บมังกรและพลังจากพระพุทธองค์ปะทะกันกลางอากาศ ก่อให้เกิดแรงระเบิดที่ทำให้พื้นสั่นสะเทือน เจ้ามู่เฉิงล่าถอยไปกลางอากาศ
ส่วนร่างของมังกรเทพมายาก็อ่อนแสงลงเล็กน้อย โลงศพที่ถูกตรึงเอาไว้ด้วยโซ่สั่นสะเทือนเบาๆ
ดวงตาของเจ้ามู่เฉิงเป็นประกายขึ้นทันที เป็นอย่างที่เขาคิดจริงเสียด้วย อภิมหาวงแหวนปราณหายนะเศียรมังกรของจีฉางเฟิ่งไม่ใช่ฉบับสมบูรณ์ ด้วยเหตุนี้เขาจึงก้าวไปข้างหน้าแล้วหัวเราะออกมา เจ้ามู่เฉิงไปปรากฏตัวอยู่ตรงบริเวณท้องของมังกร จากนั้นก็กระแทกฝ่ามือเข้าโจมตีอย่างโหดเหี้ยม ทำให้ร่างมายาของมังกรเทพบิดไปมาอยู่สักพัก
“นี่ไม่ใช่อภิมหาวงแหวนปราณหายนะเศียรมังกรฉบับสมบูรณ์จริงเสียด้วย!” เจ้ามู่เฉิงพูดพร้อมยิ้มเยาะ จากนั้นก็ถ่มเลือดของตนเองออกมา เขาส่งพลังทั้งหมดไปเสียบทะลุร่างของมังกรเทพมายา มังกรส่งเสียงคำรามกึกก้อง จากนั้นร่างยักษ์ก็แตกสลายดับสิ้นไปพร้อมเสียงดังสนั่น
ในเวลาเดียวกันนั้น โลงศพที่ถูกพันเอาไว้ด้วยโซ่ก็ตกลงบนพื้นเสียงดังตึง
