ไว้แน่นหนา ลมหนาวพัดผ่านพาให้เกล็ดหิมะขาวสะอาดหมุนวนในอากาศ
ร่างที่สวมหมวกไม้ไผ่พร้อมด้วยผ้าคลุมหน้ายืนอยู่เงียบๆ ในระยะไกล ดวงตามองไปที่จวนเซียวอย่างสงบนิ่ง ย้อนนึกไปถึงอดีต
“เป็นอะไร คิดถึงบ้านรึ” เสียงอ่อนโยนของจีเฉิงเสวี่ยดังขึ้นจากด้านหลัง เขาเดินมายืนข้างๆ เซียวเยวี่ย
เซียวเยวี่ยตอบกลับเสียงห้าว “ท่านแม่เคยเล่าให้ข้าฟัง นางเคยถามท่านพ่อว่าหากวันหนึ่งท่านจักรพรรดิสวรรคต ท่านพ่อจะสนับสนุนองค์ชายพระองค์ใด”
จีเฉิงเสวี่ยเหลือบมองชายข้างตัวเล็กน้อย “อ้อ แล้วเขาตอบว่าอะไรเล่า”
เซียวเยวี่ยไม่ได้ตอบทันที แต่เริ่มหัวเราะนำมาก่อน เขาถอดหมวกไม้ไผ่ออก จ้องมองตรงเข้าไปในดวงตาของจีเฉิงเสวี่ยแล้วเอ่ย “คำตอบก็คือ… ท่านแม่ของข้ายังคงหลับอยู่ ส่วนข้าเองก็มายืนอยู่เบื้องหน้าท่านอย่างไรเล่า”
……………….
