ทว่าหลังจากเย่หนานและหลิงหลงจากไปได้ไม่นาน
แขกผู้ไม่ได้รับเชิญผู้หนึ่งก็มาเยือนหน้าเรือนของเย่หนาน
มันคือชายชุดดำสวมหน้ากากอำพรางใบหน้า ในมือถือจานเข็มทิศ
ที่นี่สินะ คือจุดสุดท้ายที่สองคนนั้นหายตัวไป ชายสวมหน้ากากกวาดสายตามองไปรอบๆ
เรือนหลังอื่นดูปกติธรรมดา ไร้ซึ่งคลื่นพลังวิญญาณ ล้วนเป็นที่พำนักของปุถุชน
มีเพียงเรือนของเย่หนานเท่านั้นที่ดึงดูดความสนใจของเขา
หลังจากพิจารณาอยู่ครู่หนึ่งและมั่นใจว่าไม่มีคนอยู่ ชายชุดดำร่างกำยำก็ค่อยๆ ย่างสามขุมเข้าไป
ปัง
โดยไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาตบฝ่ามือเพียงครั้งเดียว ประตูที่ลงกลอนไว้ก็เปิดออก
เมื่อเห็นสภาพภายในที่ดูธรรมดาสามัญ ชายชุดดำก็ขมวดคิ้วด้วยความฉงน
ในบ้านหลังนี้มีคลื่นพลังวิญญาณอยู่จริง แต่ทว่าเบาบางยิ่งนัก
เขาเดินสำรวจห้องต่างๆ ทีละห้องอย่างละเอียด
จนกระทั่ง สายตาไปสะดุดเข้ากับห้องห้องหนึ่งที่ถูกล็อคแม่กุญแจเอาไว้
เขาไม่ลังเลที่จะตรงเข้าไปทำลายกลอนประตูและเปิดมันออก
เมื่อก้าวเท้าเข้าไป สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือตู้เสื้อผ้าธรรมดาๆ ตู้หนึ่ง
ชายชุดดำลองใช้จิตสัมผัสตรวจสอบดู ก็ไม่พบความผิดปกติใดๆ
เขาค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้อย่างระมัดระวัง เขาตระหนักดีว
