ผู้มาเยือนคือชายหนุ่มและหญิงสาวคู่หนึ่ง อายุอานามราวสิบหกสิบเจ็ดปี
เมื่อเห็นซากสัตว์อสูรหมูป่าที่นอนตายอยู่เบื้องหน้าเย่หนาน
ทั้งสองต่างชะงักไปครู่หนึ่ง
ทว่า ไม่นานนัก พวกเขาก็เข้าใจสถานการณ์
สัตว์อสูรตัวนี้ แม้จะเป็นถึงระดับ ขั้นรวบรวมวิญญาณ แต่ก็อยู่ในสภาพร่อแร่เต็มทน บาดเจ็บสาหัสมาก่อนหน้า ความตายเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น
ระดับพลังของเย่หนาน พวกเขามองปราดเดียวก็รู้แจ้ง
กลิ่นอายความผันผวนของ ขั้นกลั่นลมปราณ ที่แผ่ออกมาจากร่างกายนั้น โกหกกันไม่ได้
ในสายตาของพวกเขา เย่หนานก็แค่ส้มหล่น เก็บตกผลงานของพวกเขาไปเท่านั้น
เมื่อเห็นการปรากฏตัวของคนทั้งสอง เย่หนานก็ชะงักไปเช่นกัน
จากนั้นเขาก็เริ่มระแวดระวังตัวขึ้นมาทันที
หมูตัวนี้คือเสบียงปากท้องของเขาในอีกสองวันข้างหน้า เขาเกรงว่าคนพวกนี้จะมาแย่งชิงไป
ไอ้หนู สัตว์อสูรที่บาดเจ็บสาหัสตัวนี้เป็นเป้าหมายของพวกเรา ไม่ใช่สิ่งที่คนระดับ ขั้นกลั่นลมปราณ อย่างเจ้าจะเข้ามายุ่งเกี่ยวได้ ชายหนุ่มมองเย่หนานด้วยสายตาดูแคลน
เมื่อได้ยินวาจานั้น สีหน้าของเย่หนานก็บึ้งตึงลงทันตา
ต่อให้พวกเจ้าทำให้มันบาดเจ็บ แต่สุดท้ายมันก็มาตายด้วยน้ำมือข้าไม่ใช่หรือไง ทำไม พวก
