ณ นครหลวงของจักรวรรดิวายุแผ่ว ที่ร้านเล็กๆ ของฟางฟาง
ลำแสงส่องสว่างขึ้นในพื้นที่โล่งของร้าน ลำแสงนั้นกระจัดกระจายไปมาในอากาศขณะกำลังก่อตัวเป็นวงแหวนปราณเคลื่อนย้าย ลมพายุพัดกรรโชก ตามมาด้วยร่างหนึ่งที่ปรากฏขึ้นกลางวงแหวนปราณ
ปู้ฟางกลับมาถึงร้านด้วยสภาพมึนงง เขารู้สึกเวียนหัวจนต้องนั่งแปะลงกับพื้นแล้วพะงาบเอาอากาศเข้าปอด
“นายท่านกลับมาถึงร้านเรียบร้อย ระบบจะปล่อยของรางวัลเดี๋ยวนี้” เสียงขรึมของระบบดังขึ้นในศีรษะของชายหนุ่ม
ทว่าปู้ฟางกลับไม่ได้สนใจข้อความนั้นแต่อย่างใด ดวงตาของเขาจับจ้องอยู่ที่สมุนไพรสีแดงสดในมือ สมุนไพรนั้นร้อนจี๋ราวกับว่าเขากำลังจับหินหลอมละลายจากปากปล่องภูเขาไฟอยู่อย่างไรอย่างนั้น
“ขอบคุณสวรรค์ที่ข้าหยิบมาทัน มิเช่นนั้นแล้วคงเสียเที่ยวน่าดู อุตส่าห์ตรากตรำเสียขนาดนั้นแต่กลับเอาสมุนไพรระดับเจ็ดกลับมาไม่ได้” รอยยิ้มบางปรากฏขึ้นบนใบหน้าแข็งทื่อของชายหนุ่ม
สมุนไพรโลหิตปักษาเพลิงเป็นสีแดงชาดตลอดทั้งต้น หลังจากที่เติบโตสมบูรณ์ สมุนไพรชนิดนี้ยิ่งดูสวยงามดึงดูดใจขึ้นไปอีก ราวกับทำมาจากพลอยสีแดงเลอค่า ผิวของมันเต็มไปด้วยจุดสีแดงเข้มเหมือนถูกเลือดกระเซ็นใส่
ปู้ฟางกำสมุนไพรเอาไว้ในมือ รู้สึกได้ถึงความร้อนมหาศาล แต่ความร้อนนั้นกลับไม่ได้เผาไหม้มือของเขา หากแต่เป็นจิตใจ
ชายหนุ่มหากล่องหยกมาใส่สมุนไพรโลหิตปักษาเพลิงเอาไว้ เขาไม่ได้ใส่กล่องนั้นไว้ในกระเป๋าคลังเก็บที่ระบบมอบให้ แ
