าจารย์ของพวกเขาทั้งสองเองก็ใช้เวลามากมายศึกษาเรื่องการทำอาหารอยู่ในครัวเช่นกัน
“ศิษย์พี่ พวกข้าขอซื้อหมูวิญญาณเพลิงอัสนีต่อได้หรือไม่ ศิษย์น้องหญิงและข้ามาที่ดินแดนป่ารกชัฏแห่งนี้เพื่อตามล่าหมูวิญญาณเพลิงอัสนีนี่ละ…” ถังอิ่นเอ่ยพร้อมผสานมือคาราวะ
ปู้ฟางคิดอยู่สักพัก เขาหันไปมองซากหมูวิญญาณเพลิงอัสนี จากนั้นมุมปากก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม “พวกเจ้าเอาไปเลย ข้าไม่จำเป็นต้องใช้อยู่แล้ว เนื้อหมูวิญญาณเพลิงอัสนีเอาไปทำอย่างอื่นไม่ได้อีกนอกจากทำอาหาร พวกเจ้าทั้งสองคนก็เป็นพ่อครัวแม่ครัวเหมือนกันรึ”
รูม่านตาของถังอิ่นหดแคบ ชายหนุ่มรู้สึกชื่นชมในตัวปู้ฟางขึ้นมาทันที สมแล้วที่เป็นศิษย์พี่ผู้มากความสามารถ! มองปราดเดียวก็อ่านขาดว่าพวกเขามาตามล่าหมูวิญญาณเพลิงอัสนีไปเพื่อสิ่งใด! ใช่แล้ว! ทั้งสองได้รับคำสั่งจากอาจารย์ให้มาเก็บวัตถุดิบเพื่อไปทำอาหาร!
“จะเป็นพ่อครัวแม่ครัวหรือไม่ก็ไม่สำคัญ ข้ามีคำถามอยากถามพวกเจ้าสองคน” ปู้ฟางขัดจังหวะถังอิ่นที่กำลังจะเอ่ยตอบ “พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าจะไปหาวัตถุดิบที่ดีกว่าหมูวิญญาณเพลิงอัสนีจากแถวๆ นี้ได้ที่ไหน”
………………
