ใช้มีด หยิบมีดทำครัวหนักอึ้งมาเริ่มหั่นหัวไชเท้า หลังจากที่ฝึกซ้อมเสร็จ เขาก็เริ่มทำซี่โครงเปรี้ยวหวานซึ่งเป็นอาหารเช้าของเจ้าดำที่กำลังจะเปลี่ยนจากสุนัขเป็นสุกร
เจ้าอ้วนจินและสหายมาถึงร้านด้วยสีหน้าอดรนทนไม่ไหว เนื่องจากเมื่อวานร้านของปู้ฟางปิดทำการ จึงทำให้พวกเขาหิวกระหายไปทั้งวัน หลังจากที่เคยชินกับอาหารฝีมือปู้ฟางแล้ว อาหารที่ร้านอื่นๆ ก็จืดชืดไม่มีรสชาติไปหมด
“เถ้าแก่ปู้! ในที่สุดท่านก็เปิดร้าน! สวรรค์ มีอาหารจานใหม่ด้วย! ถ้าเช่นนั้นเอามาอย่างละจานเลย!” เจ้าอ้วนจินสั่งอาหารที่ตนเองอยากกินอย่างช่ำชอง
ปู้ฟางพยักหน้าอย่างไร้อารมณ์แล้วเดินเข้าครัวไป ชีวิตปกติในฐานะเถ้าแก่ร้านอาหารของเขากลับมาแล้ว
โอวหยางเสี่ยวอี้มาถึงร้านโดยเดินฝ่าลมหนาวมาตลอดทาง นางเอามือถูกันเพื่อสร้างความอบอุ่น แล้วถอดเสื้อกันหนาวขนสัตว์รวมถึงหมวกของตนเองออก เผยให้เห็นใบหน้าแดงเรื่อจากอากาศหนาว ภายในร้านมีระบบทำความร้อนในตัวเองอยู่ จึงอุ่นสบายตลอดเวลา
ปู้ฟางเริ่มทำอาหาร ส่วนเสี่ยวอี้ก็นำไปให้ลูกค้า ทั้งสองทำงานสอดประสานกันมากขึ้นเรื่อยๆ
ที่ทางเข้าตรอก อวี่อ๋องผู้น่าเกรงขามงามสง่าในชุดคลุมปักลายค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้ร้าน เมื่อเข้าไปในร้านเขาก็สำรวจดูบรรยากาศด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก
นี่เป็นครั้งแรกที่อวี่อ๋องมาที่ร้านของปู้ฟาง ทุกอย่างจึงเป็นเรื่องแปลกใหม่สำหรับเขา ราคาอาหารแต่ละจานที่แพงหูฉี่ล้วนน่าสนใจทั้งสิ้น
หลั
