ี่ถูกผ่าออกเป็นสองซีกถูกจัดวางลงบนจาน กระดองด้านนอกที่เป็นสีแดงนั้นดูเจิดจ้ายิ่งขึ้นกว่าเดิมเสียอีก นั่นเพราะน้ำมันที่เคลือบผิวกระดองอยู่ทำให้ปูส่องแสงเป็นประกายภายใต้แสงไฟส่องสว่าง
กลิ่นมันปูหอมเข้มเป็นอันมากหลังจากที่ผ่านกระบวนการผัดในกระทะ ด้วยความสามารถในการควบคุมความร้อนของปู้ฟาง เนื้อปูจึงทั้งขาว หอม และนุ่ม ส่งไอร้อนฉ่าออกมายั่วให้ชวนหิว
ปู้ฟางเลียริมฝีปาก หลังจากที่เช็ดหยดน้ำออกจากมือเรียบร้อย เขาก็นั่งลงบนเก้าอี้แล้วเริ่มกินผัดปูม้าสยบโลกาอย่างมีความสุข
“เป็นอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด อร่อยกว่าปูม้าผัดของร้านปักษาเพลิงนิรันดร์เป็นร้อยเท่า เหตุใดทักษะการทำอาหารของข้าถึงไร้เทียมทานเช่นนี้นะ” ชายหนุ่มคิดอย่างหน้าไม่อายขณะกินอาหารฝีมือตนเอง
ปูม้าสยบโลกาเพียงครึ่งหนึ่งก็เพียงพอแล้วสำหรับปู้ฟาง อีกครึ่งเขานำไปใส่คืนสู่ท้องของเจ้าขาว
หลังจากที่ทำความสะอาดเรียบร้อย ปู้ฟางก็ยืดเส้นยืดสายแล้วหาวออกมา หลังจากที่กินมาทั้งวัน เขาก็อดรู้สึกเหนื่อยขึ้นมาเล็กน้อยไม่ได้และคิดว่าจะเข้านอนเร็วในวันนี้ การนอนหลับพักผ่อนอย่างเพียงพอนั้นสำคัญเป็นอย่างมากต่อชายหนุ่มที่จะกลายมาเป็นพ่อครัวเทพในอนาคต
ไฟในร้านดับลง ทุกอย่างมืดมิดและเงียบสงบอีกครั้ง
ดึกสงัด เสียงบางสิ่งเคลื่อนไหวผ่านอากาศดังขึ้นมาจากทางเข้าตรอก ร่างเหล่านั้นดำสนิทจนแทบมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า
ทั้งสองเคลื่อนไหวอย่างลื่นไหล ค่อยๆ มุ่งไปข้างหน
