ไม่ได้มีท่าทางปกปิดใดๆ ขณะที่อ่านนั้น สีหน้าก็จริงจังขึ้นเรื่อยๆ
“พี่ชายข้าคนนี้ทำงานหนักน่าดูเพื่อที่จะเอาตำแหน่งจักรพรรดิไปครอง ทำถึงขั้นนี้เชียว ทุกคนรู้ดีว่าสุขภาพของท่านพ่อย่ำแย่เพียงไร เป็นไปไม่ได้เลยที่จะหาทางรักษาได้ แต่เขากลับไปฝากความหวังไว้ที่อาหารโอสถทิพย์จากร้านเล็กๆ นั่นเสียได้ ช่างน่าขันเสียจริง”
พลังปราณระเบิดออกจากฝ่ามืออวี่อ๋อง จดหมายในมือลุกเป็นไฟกลายเป็นเถ้าถ่าน แล้วลอยหายไปตามสายลม
ดวงตาของเขาเย็นเยียบ น้ำเสียงเย็นชา “หุนเชียนอวิ่น ถึงเวลาที่เจ้าจะแสดงความสามารถแล้ว ในเมื่อพี่ชายข้าต้องการยืดอายุท่านพ่อ… ข้าก็จะหยุดการกระทำนั้นเสีย จงนำคนของเจ้าไปที่ร้านเล็กๆ ของฟางฟางในคืนนี้ แล้วฆ่าเจ้าของร้านให้ตายคามือ จงจำไว้ว่านี่เป็นงานลอบสังหารลับ จากที่ข้าได้ยินข่าวลือมาร้านนั้นไม่ใช่ร้านธรรมดา”
หุนเชียนอวิ่นหัวเราะเสียงแหบห้าว “ถ้าพูดถึงเรื่องการลอบสังหารแล้วละก็… หากสำนักวิญญาณประกาศตนว่าเป็นที่สอง ก็คงไม่มีใครเอาที่หนึ่งไปครองได้ อวี่อ๋องจงวางใจและรอรับข่าวดีเถิด”
…………………….
