ไม่นานนัก กู้เฉินก็กลับมาถึงหน้าโรงเตี๊ยม
อ้าว กลับมาแล้วรึ เย่หนานเอ่ยทักทายเมื่อเห็นกู้เฉิน
ขอรับ ท่านอาจารย์ ข้ากลับมาแล้ว ข้ายังนำเนื้อสัตว์อสูรกลับมาฝากท่านอาจารย์ด้วย ไม่รู้ว่าจะถูกปากท่านหรือไม่ กู้เฉินตอบกลับอย่างนอบน้อม
เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตาของเย่หนานก็เป็นประกายวาววับ ใช้ได้นี่ ข้าคิดไม่ผิดจริงๆ ที่รับเจ้าเป็นศิษย์
เมื่อก่อน เขาทำได้แค่ล่าสัตว์ป่าธรรมดามาประทังชีวิต
เนื้อสัตว์อสูรที่มีพลังวิญญาณแบบนี้ เขายังไม่เคยลิ้มลองเลยสักครั้ง
เป็นอาจารย์หนึ่งวัน เหมือนเป็นบิดาตลอดชีวิต เรื่องแค่นี้เป็นหน้าที่ของศิษย์อยู่แล้วขอรับ กู้เฉินรีบตอบกลับ
ดี ดีมาก รีบเอาเนื้อออกมาดูซิ เย่หนานได้ยินกิตติศัพท์มานานแล้วว่าเนื้อสัตว์อสูรคือของดี
ขอรับท่านอาจารย์ กู้เฉินวาดมือคราหนึ่ง เนื้อจำนวนมหาศาลก็ร่วงหล่นลงมาจากแหวนมิติ
ตุบ ตุบ ตุบ
กองเนื้อขนาดมหึมากองพะเนินอยู่ตรงหน้า
ว้าว เนื้อเยอะขนาดนี้เลยเหรอ หลิงหลงที่เพิ่งเดินออกมาเห็นภาพตรงหน้า ก็ร้องอุทานด้วยความตกใจ
จากนั้น ใบหน้าจิ้มลิ้มก็ฉีกยิ้มกว้างด้วยความดีใจ
ก่อนหน้านี้ เนื้อที่ป้าหวังให้มาก็ใกล้จะหมดสต็อกแล้ว
เสี่ยวเฉิน ทำได้ไม่เลวนี่นา นี่มั
