ห็นได้ชัดว่ามันจงใจทำลายทุกสิ่งในรัศมีนี้ เพื่อปิดทางหนีของพวกเขา
เคลื่อนย้าย
ในขณะที่กู้เฉินกำลังตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก
เสียงตะโกนของหลานหลิงก็ดังขึ้น
ร่างของนางหายวับไปกับตา
ไปปรากฏขึ้นอีกครั้งในระยะห่างออกไปหลายสิบเมตร
ใบหน้าที่เพิ่งจะมีสีเลือดกลับมา ตอนนี้กลับซีดเผือดลงอีกครั้ง
นางยอมใช้วิชาลับเพื่อเคลื่อนย้ายหนีตายออกไป
เป็นอย่างที่คิด สภาพข้าในตอนนี้ยังฝืนเกินไปจริงๆ หลานหลิงยิ้มอย่างขมขื่น
ส่วนกู้เฉินน่ะหรือ นางไม่ได้สนใจไยดีแม้แต่น้อย
ลำพังแค่นางใช้วิชาลับพาตัวเองหนีออกมา ก็ถือว่าเป็นขีดจำกัดแล้ว
หากกู้เฉินไม่มีปัญญาหนีออกมาเอง นั่นก็ถือเป็นคราวเคราะห์ของเขา
ไม่รีรอช้า อาศัยจังหวะที่กู้เฉินช่วยดึงความสนใจของพยัคฆ์ร้าย นางรีบหลบหนีไปทันที
เมื่อเห็นเหยื่อหายไปหนึ่งคน
พยัคฆ์ยักษ์ยิ่งทวีความโกรธเกรี้ยว
กลิ่นอายความบ้าคลั่งพุ่งสูงขึ้น
แต่ อุ้งเท้าของมันได้ฟาดลงมาแล้ว
หายไปคนหนึ่งก็ช่างมัน ตบไอ้ตัวที่เหลืออยู่ให้ตายก่อนแล้วกัน
แรงกดดันมหาศาลถาโถมเข้าใส่ จนร่างของกู้เฉินค่อยๆ งอลงด้วยน้ำหนักที่มองไม่เห็น
บัดซบ อ๊ากกก ดวงตาของกู้เฉินแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดฝอย เขาเร่งพลังทั้งหมดที่มีเข
