หลายคนก็ต้องเผชิญประสบการณ์นี้สองสามวันต่อเดือนเป็นปกติ พานางกลับมาอีกสามวันให้หลังก็แล้วกัน ข้าจะเตรียมอาหารโอสถทิพย์เอาไว้ให้นาง ได้กินแล้วจะหายแน่นอน” ปู้ฟางพูดเสียงเรียบ พยายามซ่อนความรู้สึกผิดเอาไว้ภายใต้ความเรียบเฉยตายด้าน
เซียวเสี่ยวหลงและคนอื่นๆ ตกใจเป็นอันมาก ต่างคิดเหมือนกันว่า “มัน… ปกติจริงๆ น่ะหรือ ใบหน้านางซีดเซียวไม่มีสีเลยนะ!”
“เชื่อข้าสิ ไม่เป็นไรจริงๆ แต่อย่าลืมว่าต้องพานางกลับมาอีกภายในสามวัน” ปู้ฟางพูดเตือนด้วยน้ำเสียงจริงใจ
“นายน้อยเซียว เจ้าควรพาแม่นางเยียนอวี่กลับจวนให้ท่านแม่ทัพใหญ่เซียวดูอาการก่อน ด้วยความสามารถของท่าน น่าจะช่วยให้นางกลับมาเป็นปกติได้” สามยักษ์ร้ายแห่งตระกูลโอวหยางกำชับเซียวเสี่ยวหลง
ชายหนุ่มตื่นจากภวังค์ทันทีเมื่อได้ยินคำเตือน เขารีบอุ้มเซียวเยียนอวี่กระหืดกระหอบออกจากร้านไป
เจ้ารู่เก๋อและคนอื่นๆ ก็จากไปเช่นกัน เหตุการณ์ในวันนั้นส่งผลต่อพวกเขามาก
ความจริงที่ว่าราชากระบี่หัวใจสะบั้นกลับมาที่นครหลวงแล้วถือเป็นข่าวใหญ่ การที่บุคคลอันตรายเช่นนี้โผล่มาในช่วงที่สถานการณ์ไม่มั่นคงนัก ย่อมไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน
“นายท่านตัวเหม็น พี่เยียนอวี่สบายดีจริงๆ น่ะหรือ” โอวหยางเสี่ยวอี้มองหน้าปู้ฟางก่อนเอ่ยถามด้วยความกังขา
“นางไม่เป็นไรแน่นอน กลับบ้านไปเถิดเด็กดี” ชายหนุ่มลูบศีรษะเด็กน้อย
เมื่อทุกคนจากไปเรียบร้อย ปู้ฟางก็จัดการปิดร้าน
“ระบบ จะเกิดอะไรขึ้
