็นโชคของข้าเสียจริง! ตอนนี้คนเหล่านั้นดื่มสุราน้ำอัญมณีทิพย์กันที่วังหลวง ส่วนข้าก็กำลังดื่มสุราหัวใจหยกเยือกแข็งอยู่ที่นี่ ไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากันเลยแม้แต่น้อย” ชายในชุดดำหัวเราะร่วน รินสุราอีกหนึ่งจอก แล้วกระดกหมดในรวดเดียว ความเผ็ดร้อนในลำคอทำให้ใบหน้าขาวผ่องแดงเรื่อขึ้นเล็กน้อย
ปู้ฟางนั้นดื่มสุราด้วยท่าทางสำรวมกว่ามาก เขาคอไม่แข็งนัก จึงดื่มได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
“เถ้าแก่มีอาหารจานใดที่เข้ากันกับสุรานี้หรือไม่” ชายหนุ่มในชุดดำดื่มสุราหมดจอก จากนั้นก็หันมาถามปู้ฟางที่กำลังจิบสุราอยู่เช่นกัน
“ไม่มี” เจ้าของร้านตอบห้วนๆ
ใบหน้าของชายผู้นั้นดูผิดหวังเล็กน้อยกับคำตอบที่ได้รับ แต่ความผิดหวังก็หายไปทันทีที่เขาดื่มสุราต่อ
“เหตุใดวันนี้เถ้าแก่จึงยังเปิดร้านอยู่เล่า ไม่ไปดูการกลับบ้านของแม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงรึ” ชายในชุดดำถามปู้ฟาง หลังจากดื่มเหล้าเข้าไปสองสามจอกเขาก็เริ่มพูดเยอะขึ้น
“มีคนกลับบ้านแล้วเกี่ยวอะไรกับข้า” ปู้ฟางตอบด้วยน้ำเสียงสงบ
ชายเจ้าของคำถามมีสีหน้างงงันทันที ก่อนระเบิดเสียงหัวเราะออกมาด้วยใบหน้าที่มีความสุขเป็นล้นพ้น
“เถ้าแก่นี่เป็นชายเลือดร้อนเสียจริง ขอข้าดื่มให้เจ้าจอกหนึ่งเถิด” เขาหัวเราะร่วนแล้วกระดกหมดจอก
ปู้ฟางยังคงมีสีหน้าเรียบเฉยขณะค่อยๆ จิบสุราจากแก้วของตนเอง
ว่ากันว่าวิธีดื่มสุรามีสองแบบ แบบแรกคือการดื่มสุราโดยสนใจเพียงกิริยาการดื่มเท่านั้น แค่รินสุราเข้าปากแ
