เอ้า เอาไป เย่หนานยื่นถุงมือคู่สวยให้กู้เฉิน
เมื่อเห็นแสงเรืองรองที่ไหลเวียนอยู่บนถุงมือ เย่หนานก็ได้แต่ลอบกลืนน้ำลาย
เขาเองก็ไม่รู้ว่าสมบัติชิ้นนี้อยู่ในระดับใดกันแน่
พวกเคล็ดวิชายังพอมีระบุไว้ที่ม้วนคัมภีร์ เปิดดูก็รูระดับ
แต่สมบัติวิเศษพวกนี้ ดูจะน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าชิ้นไหนๆ
ขอบพระคุณท่านอาจารย์ กู้เฉินตื่นเต้นจนเนื้อเต้น รีบยื่นมือออกไปรับ
ทว่าทันทีที่มือสัมผัสโดนถุงมือ
วินาทีถัดมา
ตูม
ร่างทั้งร่างของกู้เฉินคะมำหน้าทิ่มพื้นในท่ากบไสไม้
ทำไม ทำไมมันหนักขนาดนี้ขอรับ กู้เฉินนอนราบอยู่กับพื้นด้วยความตกตะลึง
สมกับที่เป็นสมบัติวิเศษระดับสุดยอด
เอ่อ ลืมบอกไป เจ้าต้องหยดเลือดทำพันธสัญญาเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของเสียก่อน ไม่งั้น มันจะหนักมาก เย่หนานเอ่ยอย่างเก้อเขิน
ครู่ต่อมา
กู้เฉินหยดเลือดลงไป เพียงไม่นานสมบัติวิเศษก็ยอมรับนาย
เขาหยิบถุงมือโปร่งแสงขึ้นมาถืออีกครั้ง
คราวนี้ไม่มีเหตุการณ์ผิดปกติใดๆ ซ้ำยังรู้สึกเบาสบายดุจขนนก
ลองสวมดูสิ เย่หนานพยักพเยิดหน้า
ขอรับ ท่านอาจารย์ กู้เฉินรีบสวมมันทันที
ทันทีที่สวมใส่ กู้เฉินก็ต้องตื่นตะลึง รู้สึกแข็งแกร่งมากเลยขอรับท่านอาจารย์ ข้ารู้สึกเหม
