สูงส่งยิ่งกว่าปรากฏขึ้นมา ภายในใจย่อมต้องเกิดความรู้สึกแปลกๆ ขึ้นมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
หยวนฉีจิงถอนใจออกมา กล่าวว่า “แต่ไม่ว่าเขาจะเป็นอาจารย์อาหรือว่าสรรพสิ่งรวมเป็นหนึ่ง สุดท้ายเขาก็ไปแล้ว”
สายตาของซือโก่วขยับเล็กน้อย เพื่อบอกว่าตัวเองขอโทษ
หากมิเป็นเพราะมันจงใจทำเป็นมองไม่เห็น ฟางจิ่งเทียนจะพานักพรตไท่หลูออกไปจากคุกกระบี่ได้อย่างไร?
“หลายปีแล้ว สุดท้ายเขาก็ไม่มาหาข้าเพื่อเอาข่ายพลังชิงซานเสียที แล้วครั้งนี้ยังบอกให้พวกเราไม่ต้องทำอะไร จากนั้นฉวยโอกาสนี้ออกไป…สุดท้ายก็รู้สึกเหนื่อยแล้วสินะ?”
หยวนฉีจงนิ่งเงียบไปครู่ จู่ๆ พลันส่งเสียงเหอะออกมา กล่าวว่า “ไม่สิ ข้าว่าเขาขี้เกียจขึ้นมาอีกแล้วมากกว่า”
……
……
กระบี่กลืนเรือสีเทาบินออกไปด้านนอกหมู่เขาอย่างช้าๆ โชคดีที่กระบี่คมจักรวาลที่อยู่ด้านหน้านั้นบินได้ช้ากว่า ใช้เวลาไม่นานก็ถูกไล่ตามทัน
หยวนฉวี่เหลียวหน้ากลับมาพบว่าเป็นจัวหรูซุ่ย เขาเองก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร กล่าวว่า “มาแล้วหรือ?”
จากนั้นเขาถึงได้มองเห็นกู้ชิงที่อยู่ด้านหลังจัวหรูซุ่ย จึงกล่าวถามอย่างแปลกใจว่า “ศิษย์พี่ท่านไม่เฝ้ายอดเขาแล้วหรือ?”
เจ้าล่าเยวี่ยเองก็รู้สึกไม่ค่อยเข้าใจ นางมองดูกู้ชิ
