ิ่วไป สำนักคุนหลุนมีความแค้นกันสำนักชิงซาน ยิ่งต้องอยากจะเห็นพวกเขาฆ่ากันเอง สำนักทางเหนือสำนักอื่นๆ เองก็คอยตามสำนักจงโจวอย่างเงียบๆ หรือว่าสุดท้ายความวุ่นวายในชิงซานครั้งนี้จะกลายเป็นสงครามใหญ่อีกครั้งหนึ่งของแผ่นดินเฉาเทียน?
ไป๋เจ่าเงยหน้าขึ้นมา มองไปยังใบหน้าด้านข้างของมารดา อยากจะรู้ว่านางกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่
แต่เมฆหมอกชั้นนั้นยังคงปิดบังใบหน้านั้นอยู่ ต่อให้นางเป็นบุตรสาวก็ไม่สามารถมองทะลุเข้าไปได้
นักพรตไป๋ย่อมต้องอยากให้ชิงซานวุ่นวาย แต่นางรู้ดีว่าอย่างน้อยวันนี้ไม่มีทางเป็นไปได้
หากวันนี้นางไม่ได้มาเอง ไม่แน่อาจจะมีโอกาสเป็นไปได้อยู่
บทสรุปที่ออกมาเช่นนี้ทำให้นางพึงพอใจอย่างมากแล้ว
รอยแตกร้าวภายในชิงซานรอยนั้นแตกลึกขึ้นทุกขณะ สุดท้ายก็จะกลายเป็นหุบเหวลึก ทำให้ทั้งสองฝั่งไม่อาจเชื่อมต่อกันได้อีก
นี่ก็คือจุดเริ่มต้นของการล่มสลายของชิงซาน
คำพูดที่ปรมาจารย์แห่งเกาะหมอกหนานชวีกล่าวเอาไว้ในทะเลตะวันตกประโยคนั้น ตอนนั้นใครจะคิดบ้างว่ามันจะมาตกอยู่ที่ตัวจิ๋งจิ่ว?
……
……
แล้วก็เป็นอย่างที่คิดเอาไว้
ในตอนที่สายตาทุกคู่มองมาที่ตัวนักพรตไป๋ กระบี่บินบนยอดเขาเทียนกวงเหล่านั้นพลันถูกเก็บกลับ
