เข้าไปอย่างเงียบๆ
ไม่ว่าความขัดแย้งภายในชิงซานจะรุนแรงเพียงใด ไม่ว่าจิ๋งจิ่วจะใช่ปีศาจกระบี่หรือไม่ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับแรงกดดันจากสำนักจงโจว เหล่าศิษย์ชิงซานต่างเกิดการตอบสนองที่เหมือนกันขึ้นมาทันที
หยวนฉีจิงมองไปทางฟางจิ่งเทียนด้วยสายตาเย็นยะเยือก
ฟางจิ่งเทียนรู้ว่าเรื่องราวได้มาถึงบทสรุปสุดท้ายแล้ว ไม่สามารถเรียกร้องอะไรไปมากกว่านี้ได้อีก การที่สามารถขับไล่ปีศาจกระบี่ออกไปจากชิงซานได้ก็ถือเป็นชัยชนะแล้ว เพียงแต่ว่า…ของสองสิ่งนั้นจะทำอย่างไร?
ผู้อาวุโสมั่วฉือถอนใจออกมา มอบไป๋หรูจิ้งที่กำลังสลบไสลให้ศิษย์ดูแลต่อ ส่วนตัวเองเดินออกไป มองจิ๋งจิ่วพลางกล่าวว่า “กระ…กระบี่…แบกสวรรค์ รบกวนช่วยทิ้งเอาไว้ด้วย”
ผู้อาวุโสมั่วฉือเองก็คิดว่าจิ๋งจิ่วคือปีศาจกระบี่ตัวนั้นเหมือนอย่างศิษย์และผู้อาวุโสส่วนใหญ่ในชิงซาน เพียงแต่เขามองว่าจิ๋งจิ่วอาจจะยังคิดไม่เข้าใจ จึงไม่ได้มีความเกลียดชังใดๆ ต่อจิ๋งจิ่ว เพียงแต่เมื่อครู่จิ๋งจิ่วบอกฟางจิ่งเทียนว่าเขาไม่มีทางที่จะรั้งตัวเองเอาไว้ได้ สุดท้ายฟางจิ่งเทียนจึงได้ถามถึงกระบี่แบกสวรรค์….
ฟางจิ่งเทียนย่อมไม่สะดวกที่จะกล่าวถามอีกครั้ง เขาจึงได้แต่ต้องเป็นคนถาม
กู้ชิงหมุนตัวกลับมามอง พลางก
