จิ่งหยาง แต่การที่ใช้คำว่าใต้หล้ามีความยุติธรรมกับเขา มันออกจะน่าขันไปเสียหน่อย”
ทั่วทั้งโลกต่างรู้ว่านักพรตจิ่งหยางไม่สนใจเรื่องราวบนโลก รู้จักแต่เพียงการเก็บตัวบำเพ็ญเพียร ในใจมุ่งแต่จะโบยบินกลายเป็นเซียน
ไม่ว่าบนโลกจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น เขาล้วนแต่ไม่ใส่ใจ กระบี่สำนักชิงซานเองเขาก็คล้ายไม่ค่อยสนใจเท่าไร ดังนั้นถึงได้มีศิษย์รุ่นหลังของชิงซานบางคนกล่าวต่อว่าเขา
คนแบบนี้เรียกว่าเป็นความยุติธรรมของใต้หล้าได้อย่างนั้นหรือ?
“นักพรตไท่ผิงกับนักพรตจิ่งหยางเอ่ยเพียงคำเดียวก็เป็นเหมือนสายฟ้าที่ฟาดลงมา เพียงสะบั้นกระบี่ก็สะเทือนฟ้าสะเทือนดิน เพียงขยับความคิดก็ทำให้ผู้คนล้มตาย”
ฉานจึกล่าวว่า “คนอย่างพวกเขา การที่ไม่ทำอะไรต่างหากถึงจะเป็นความยุติธรรมต่อประชาชนในใต้หล้า”
……
……
เสียงของฉานจึดังสะท้อนไปหมู่ยอดเขาของชิงซาน เชื่อว่าจะต้องถูกผู้คนจดจำไปอีกนานอย่างแน่นอน
ภาพกระบี่บินสองเล่มนั้นค่อยๆ บินออกไปจากหมู่เขาของชิงซานเองก็จะต้องถูกโลกแห่งการบำเพ็ญพรตจดจำไปอีกนานหลายปีอย่างแน่นอน
จิ๋งจิ่วนั่งอยู่บนกระบี่คมจักรวาล
ดวงตาเขาว่างเปล่า
ชุดขาวพลิ้วไหว
ความรู้สึกอ้างว้างเกิดขึ้นมา
คล้ายเซียนอย่างแท้จริง
เมื่อ
