ินแดนทางใต้ที่มีความสัมพันธ์กับสำนักชิงซานดีที่สุดก็คือต้าเจ๋อ สำนักจิ่งจง สำนักเสวียนหลิงและสำนักอู๋เอินเหมินสี่สำนัก
สำนักอู๋เอินเหมินกำลังปิดสำนัก สำนักต่อไปที่แสดงความเห็นคือสำนักเสวียนหลิง
เฉินเสวี่ยเซียวนั่งอยู่บนรถเข็น มองดูชายชุดขาวที่อยู่บนยอดเขาเทียนกวง ยิ้มหวานขึ้นมาแล้วกล่าวว่า “พวกเราย่อมต้องเชื่อเจ้าสำนักจิ๋ง”
เซ่อเซ่อรู้สึกเหนื่อยใจ เบนหน้าหนีไป ไม่อยากมองดูมารดาของตน
เหอกั๋วกงยืนขึ้นมา มองคนอื่นๆ อย่างหยวนฉีจิงและฟางจิ่งเทียน พลางกล่าวอย่างเคารพนอบน้อมและระมัดระวังว่า “ท่านเจ้าสำนักจำเป็นนักพรตจิ่งหยางกลับมาเกิดใหม่หรือว่าเป็นปีศาจกระบี่สรรพสิ่งรวมเป็นหนึ่ง ขออภัยด้วยที่ข้าดูไม่ออกจริงๆ แต่….บอกตามตรง ข้าไม่ปวดหัวเลย เพราะในพระราชโองการของฝ่าบาทเขียนเอาไว้อย่างชัดเจน เจ้าสำนักชิงซานก็คือนักพรตจิ๋งจิ่ว”
เมื่อได้ยินคำพูดประโยคนี้ ทุกคนงุนงงไปครู่หนึ่งก่อนจะได้สติขึ้นมา จากนั้นเข้าใจความหมายของเขา
ถูกต้อง จะเป็นนักพรตจิ่งหยางชิงกระบี่ หรือว่าเป็นปีศาจกระบี่ที่ิชิงเอาดวงจิตไป จิ๋งจิ่วยังคงเป็นจิ๋งจิ่ว เท่านี้ก็พอแล้ว
เพราะคนที่ฝ่าบาททรงยอมรับก็คือจิ๋งจิ่ว
………………………………………………………….
