ยังยากที่จะทำได้
คนที่มีสภาวะสูงที่สุดในวันนี้ก็คือนักพรตไป๋ แล้วก็มีเพียงนางเท่านั้นที่มองเห็นความจริง
หลังจากที่ฟางจิ่งเทียนเข็นรถเข็นมายังยอดเขาเทียนกวง เขาก็ไม่ได้พูดอะไร
หลังจากที่นักพรตไท่หลูถูกจิ๋งจิ่วต่อยตายไป ไป๋หรูจิ้งถูกเจ้าล่าเยวี่ยฟันแขนทั้งสองข้างจนขาด เขาก็ยังไม่ทำอะไร
เขาเอาแต่นิ่งเงียบ โกรธเกรี้ยว แค่นหัวเราะกล่าวถึงหลักฐานเหล่านั้น พูดแต่คำพูดที่เขาคิดว่าควรจะพูดเหล่านั้น
นี่มันช่างน่าเบื่ออย่างที่จิ๋งจิ่วบอกจริงๆ
แต่ใครจะไปคิดถึงบ้างว่านับตั้งแต่ตอนแรกสุด เขาก็ปล่อยเจตน์กระบี่ในร่างกายเข้าไปในตัวยอดเขาเทียนกวงผ่านเท้าทั้งสองข้างอยู่ตลอดเวลา
เจตน์กระบี่เหล่านั้นแปลงเป็นเส้นที่เล็กละเอียดและอ่อนแรง ทะลุผ่านตัวยอดเขา มาบนทะเลเมฆ จากนั้นค่อยๆ ถักทอเข้าด้วยกันจนกลายเป็นเหมือนมหาสมุทรในเวลานี้
เขาเพียงขยับความคิดก็สามารถบดบังทั้งท้องฟ้า ขังจิ๋งจิ่วเอาไว้ในชิงซานได้
ถูกต้อง ฟางจิ่งเทียนที่ศิษย์อันดับที่สี่ของนักพรตไท่ผิง ทำตัวเงียบๆ อยู่ในชิงซานมาเป็นเวลาหลายปี ใช้เวลาเจ็ดปีในยอดเขาซ่อนเร้นก็สามารถผ่านความตาย ทะลวงสวรรค์ท่ามกลางดอกไม้ที่เบ่งบานทั่วทั้งยอดเขา
เขาสามารถน่าเบื่อ แต่เขา
