ี่เล่นหมากล้อมอยู่กับถงเหยียนในดินแดนหมิงมาเป็นเวลาหลายปี เพราะการนัดหมายระหว่างจิ๋งจิ่วกับหมิงซือ อาเพียวจึงถูกถงเหยียนพาขึ้นมาบนแผ่นดินเฉาเทียน จากนั้นนั่งเกี้ยวเล็กผ้าม่านเขียวเข้ามายังชิงซาน ทำเรื่องราวบางอย่างในยอดเขาซ่อนเร้น ตอนนี้ปรากฏตัวขึ้นบนยอดเขาเทียนกวง
หากทุกอย่างที่เกิดขึ้นนี้คือเรื่องที่นักพรตไท่ผิงคาดการณ์เอาไว้ล่วงหน้า เช่นนั้นมันก็น่ากลัวเป็นอย่างมาก
ปัญหาก็คือเหตุใดนักพรตไท่ผิงถึงให้อาเพียวที่อาจจะกลายเป็นจักรพรรดิแห่งหมิงในอนาคตมาปรากฏตัวในงานฉลองของชิงซาน ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าทุกคน?
เขาวางแผนเอาไว้ยาวนานขนาดนี้ เตรียมเรื่องต่างๆ เอาไว้มากมายขนาดนี้ เขาคิดจะทำอะไรกันแน่?
“ถูกต้อง” อาเพียงคุกเข่าอยู่กลางอากาศ กล่าวกับจิ๋งจิ่วว่า ขอบคุณท่านนักพรตที่ให้ความสำคัญกับข้า เพียงแต่การเข้าสำนักมีลำดับก่อนหลัง เมื่อสองสามปีก่อนที่ท่านจะรับข้าเป็นศิษย์ ข้าก็ได้กราบนักพรตไท่ผิงเป็นอาจารย์แล้ว”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ไม่เป็นไร”
อาเพียวกล่าวว่า “ขอบคุณท่านนักพรตที่เข้าใจ”
คำพูดง่ายๆ สองประโยค แต่กลับแฝงเอาไว้ด้วยความหมายต่างๆ มากมาย
ในความหมายเหล่าย่อมต้องถูกคนบางคนฟังออก
ยิ่งไปกว่านั้นเห็นได้ชัดว่า
