ตา
ในความคิดของเขา เย่หนานก็คงเป็นพวกที่มาฆ่าเขาเช่นกัน
อย่ามองข้าด้วยสายตาแบบนั้น ถ้าข้าคิดจะฆ่าเจ้า จะต้องรอให้เจ้ากินอิ่มดื่มด่ำไปทำไม เย่หนานพูดเสริมต่อ
งั้นเจ้าเป็นใคร ต้องการอะไร กู้เฉินเริ่มคิดว่าคำพูดของเย่หนานก็มีเหตุผล
ถ้าจะฆ่าเขาจริงๆ คงไม่ต้องอ้อมค้อมขนาดนี้
แต่ทว่า เขาก็ยังไม่ลดความระแวงลง
ข้าอยากรับเจ้าเป็นศิษย์ เจ้าจะยินดีหรือไม่ เย่หนานบอกจุดประสงค์ของตนเอง
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่หนาน กู้เฉินถึงกับชะงัก
ท่าน รับข้าเป็นศิษย์ กู้เฉินมองเย่หนานอย่างไม่อยากจะเชื่อ
เพราะ เขาสังเกตเห็นระดับพลังของเย่หนานมานานแล้ว
ขนาดตัวเขาเองยังเป็นถึง ขั้นรวบรวมวิญญาณ แล้วคนระดับ ขั้นกลั่นลมปราณ อย่างเย่หนานจะมีปัญญามาสอนอะไรเขา
เมื่อได้ยินเย่หนานพูดเช่นนั้น กู้เฉินก็เก็บกระบี่ลง
เขารู้แล้วว่าเย่หนานคงไม่ใช่คนที่ถูกส่งมาฆ่าเขา
อีกทั้ง ยังรู้รายละเอียดเกี่ยวกับเขาดีขนาดนี้
เรื่องนี้เพิ่งเกิดขึ้นได้ไม่นาน ข่าวคราวยังไม่น่าจะแพร่ออกไปจากเมืองนั้นได้เร็วขนาดนี้
เขาอดข้าวอดน้ำ ไม่หลับไม่นอน หนีตายมาตลอดทางจนถึงที่นี่ ก็ใช้เวลาไปครึ่งเดือน
ข่าวไม่น่าจะมาถึงที่นี่ได้
ว่าอย่างไร ยินดีหรือไม่
