่งมาวางไว้บนมือของนาง
เจ้าล่าเยวี่ยกินยาเข้าไป ไม่แม้แต่จะถามว่านี่คืออะไร จากนั้นก็มองไปทางหยวนฉวี่
หยวนฉวี่ได้สติขึ้นมา รีบวิ่งเข้าไปในในกระท่อม ยืนอยู่ด้านหลังอาจารย์อย่างเคารพนอบน้อม
……
……
ในตอนที่คนของยอดเขาเสินม่อทำเรื่องเหล่านี้ บนยอดเขาเทียนกวงเงียบสงัดเป็นอย่างมาก ไม่มีใครพูดอะไรแม้แต่คนเดียว
สายตาจำนวนนับไม่ถ้วนมองไปในกระท่อม มีทั้งความรู้สึกสงสัยใคร่รู้ อิจฉาและเหลวไหล แต่แน่นอนว่าส่วนใหญ่แล้วเป็นความรู้สึกหวาดกลัว
ทุกคนต่างเห็นกับตาว่าจู่ๆ จิ๋งจิ่วก็ไปปรากฏตัวอยู่ตรงหน้ารถเข็นคันนั้น กำปั้นกระแทกออกไป….นักพรตไท่หลูก็ตายลงไป!
ถึงแม้ผู้อาวุโสที่มีอายุมากที่สุดในสำนักชิงซานผู้นี้จะเป็นไม้ใกล้ฝั่ง เป็นคนที่กำลังใกล้ตาย แต่เขาก็เป็นผู้ที่บรรลุสภาวะขั้นทะลวงสวรรค์ ทำไมถึงถูกฆ่าตายง่ายๆ เช่นนี้ล่ะ?
“ลัญจกรแห่งจักรพรรดิหมิง?” ปู้ชิวเซียวกล่าวถามด้วยเสียงคร่ำเคร่ง
เหล่าผู้บำเพ็ญพรตต่างส่งเสียงฮือฮาขึ้นมา สายตาที่มองดูจิ๋งจิ่วเปลี่ยนไปอีกครั้ง
ฟางจิ่งเทียนมองดูจิ๋งจิ่ว ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นยะเยือกเล็กน้อยว่า “กระทั่งลัญจกรแห่งจักรพรรดิหมิงก็ยังถูกเจ้าหลอกเอามาอย่างนั้นรึ?”
จิ๋งจิ่วเงยหน้าขึ
