ก็ต้องเอาคืน
……
……
ทันใดนั้นพลันมีพายุหิมะปกคลุมยอดเขา
กระบี่สามฉื่อทะลวงอากาศออกไป ชี้ตรงไปยังรถเข็นคันนั้น
หยวนฉีจิงมองฟางจิ่งเทียน พลางกล่าวเสียงทุ่มต่ำว่า “ศิษย์น้อง เจ้าข้ามเส้นแล้ว”
สายสืบทอดหลักของชิงซานในตอนนี้คือสายสืบทอดของยอดเขาซั่งเต๋อ สืบทอดมาจากนักพรตเต้าหยวนและนักพรตเฉินโจว ระหว่างนั้นได้ถูกอาจารย์ของยอดเขามั่วเฉิงเจ้ามาก่อความวุ่นวาย จนกระทั่งเมื่อหกร้อยกว่าปีก่อนถึงจะถูกนักพรตไท่ผิง นักพรตจิ่งหยาง หลิ่วฉือ หยวนฉีจิงกับเย่เซี่ยวและอินเฟิ่งที่เป็นผู้พิทักษ์อีกสองตัวร่วมมือกันยึดเอาสำนักชิงซานกลับมาได้ใหม่อีกครั้ง
ในอดีตนักพรตไท่หลูคือบุคคลระดับอัจฉริยะของยอดเขามั่วเฉิง ยอมตายไม่ยอมแพ้ สุดท้ายถูกนักพรตไท่ผิงจับไปขังไว้ในคุกกระบี่
ฟางจิ่งเทียนคือศิษย์สายตรงของยอดเขาซั่งเต๋อ เป็นศิษย์คนที่สามของนักพรตไท่ผิง แต่วันนี้เขากลับแอบปล่อยไท่หลูออกมาจากคุกกระบี่ นี้สามารถมองว่าเป็นการทรยศสำนักได้เลย
ไท่หลูนั่งเอียงๆ อยู่ในรถเข็น มองหยวนฉีจิงพลางส่งเสียงเหอะออกมา จากนั้นกล่าวว่า “เจ้าขังข้ามาตั้งหลายร้อยปี ตอนนี้ข้าใกล้ตายแล้ว ออกมาพูดอะไรนิดหน่อยไม่ได้หรือไง? อย่าลืมเสียล่ะ ตอนนั้นอาจาร
