ใดๆ
สายลมแผ่วเบาพัดผ่านเสื้อผ้าของผิงหย่งเจีย ทำให้เกิดลำแสงกระบี่จางๆ ขึ้นมาหลายสาย
หยวนฉวี่ตกใจ ก่อนจะพบว่าศิษย์น้องใช้เจตน์กระบี่หลอมร่างกายมาเป็นเวลาสี่ปี คิดไม่ถึงว่าในเวลานี้มีความรู้สึกของร่างกระบี่ที่สมบูรณ์!
ในอดีตเจ้าล่าเยวี่ยใช้พรสวรรค์ทางวิถีกระบี่ที่ยอดเยี่ยมเก็บตัวบำเพ็ญเพียรอยู่บนยอดเขากระบี่เป็นเวลาหลายปี จนในที่สุดก็ฝึกร่างกระบี่หลังกำเนิดได้สำเร็จ ถึงแม้หยวนฉวี่จะเป็น นลูกศิษย์ของนาง แต่กลับไม่สามารถเรียนวิชานี้ได้ เมื่อเวลานี้เมื่อได้มาเห็นภาพนี้ ภายในใจก็อดรู้สึกตกตะลึง แล้วก็อิจฉาเล็กน้อยไม่ได้
มิน่าในตอนนั้นอาจารย์อาเจ้าสำนักถึงจะรับผิงหย่งเจียเป็นศิษย์ ที่แท้ศิษย์น้องผิงก็เป็นอัจฉริยะที่ยอดเยี่ยมคนหนึ่ง หาใช่ความโชคดีโดยไม่มีเหตุผลไม่
หากตนเองมิได้แซ่หยวน เกรงว่าในตอนนั้นคงไม่มีสิทธิ์ที่จะเข้ามายังยอดเขาเสินม่อด้วยซ้ำ
เมื่อคิดถึงเรื่องเหล่านี้ หยวนฉวี่ก็ถอนใจออกมา ก่อนจะเดินเข้าหยิบกระบี่แล้วหมุนตัวเดินจากไป — การบำเพ็ญเพียรของผิงหย่งเจียอยู่ในช่วงเวลาสำคัญ ไม่อาจถูกรบกวนได้
เขาเพียงแต่รู้สึกเสียดาย ศิษย์น้องเล็กคงไม่มีโอกาสได้เห็นงานเลี้ยงรับตำแหน่งเจ้าสำนักที่จะจัดขึ้นในอี
