ก็ยังรู้สึกสั่นสะท้านและกริ่งเกรง
หากกระแสการไหลที่เกิดขึ้นมาจากกระบี่ของเซียนรวมตัวกันสายนั้นลงมาเยือนบนโลกนี้ เหล่ายอดฝีมือบนแผ่นดินเฉาเทียน และแผ่นดินแปลกหน้าเหล่านั้นไม่มีทางที่จะตอบโต้ใดๆ เลย พวกเขา จะถูกทำลายลงในพริบตา ต่อให้ราชินีแคว้นเสวี่ยจะสามารถสังหารเซียนเหล่านั้นไปได้สักหลายคน แต่มันจะมีประโยชน์อะไร?
เมื่อคิดถึงภาพนั้น จิ๋งจิ่วก็เข้าใจถึงความรู้สึกหวาดกลัวที่เซียนตกสวรรค์ผู้นั้นมีต่อโลกด้านนอก แล้วก็พอจะเข้าใจว่าเหตุใดไป่เริ่นถึงจะกลับมา อีกทั้งพอจะเข้าใจในเรื่องบางเร รื่องที่ลึกซึ้งยิ่งกว่านั้น
สำหรับคนในดินแดนหมิงแล้ว ยอดฝีมือของเผ่าพันธุ์มนุษย์ก็คือมารจากโลกด้านนอก สำหรับมนุษย์ที่อยู่บนแผ่นดินเฉาเทียนแล้ว เซียนที่อยู่ในโลกด้านนอกเหล่านั้นก็น่าจะถือเป็นมารจาก โลกด้านนอกเช่นกัน
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าวถามด้วยใบหน้าที่ขาวซีดว่า “หรือเซียนเหล่านั้นไม่ใช่ผู้อาวุโสที่โบยบินออกไปจากโลกของเราที่นี่?”
“แผ่นดินเฉาเทียนไม่มีผู้ที่บรรลุเป็นเซียนมากขนาดนั้น”
井九这句话的意思很清楚，那些他曾经远远看到过的剑光，必然不属于这个世界，极有可能是别的世界的飞升者。
คำพูดของจิ๋งจิ่ว ประโยคนี้มีความหมายที่ชัดเจน ลำแสงกระบี่ที่เขาเคยเห็นจากไกลๆ เหล่านั้นจะต้องไม่ใช่
