ำเพ็ญพรตจะสามารถมีอายุยืนยาวหรือกระทั่งเป็นอมตะ พวกเขาก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงในเรื่องนี้ได้ ในทางกลับกัน พวกเขามีแต่จะยิ่งมองเห็นการแยกจากทั้งหมดได้ชัดเจนยิ่งขึ้น
การจะบรรลุไปสู่ธรรมวิถีจำเป็นต้องไร้ความรู้สึก มิเช่นนั้นไม่ว่าจะเป็นใคร สุดท้ายก็จะกลายเป็นบ้า
ต่อให้จิ๋งจิ่วจะก้าวข้ามประตูบานนั้นมาได้นานแล้ว แต่บนเส้นทางที่เสาะหาธรรมวิถี ความรู้สึกอ้างว้างโดดเดี่ยวก็ยังปรากฏขึ้นมาให้เห็นเป็นระยะ
ความรู้สึกเศร้าใจ เสียใจ อ่อนแอ และโกรธเกรี้ยวทั้งหมดล้วนแต่ถือกำเนิดมาจากสิ่งนี้
นี่มิใช่เรื่องที่ไม่ดี
ก็เหมือนกับยางไม้ที่ไหลออกมาจากเปลือกไม้ที่ถูกกรีดที่จะกลายเป็นอัญมณีอันล้ำค่า ความอ้างว้างโดดเดี่ยวสามารถช่วยให้ผู้บำเพ็ญพรตหาความเยือกเย็นเจออีกครั้ง และทำให้ใจแห่งเต๋าส สงบลงใหม่อีกครั้ง
ผู้บำเพ็ญพรตจำนวนมากตั้งใจเสาะหาประสบการณ์เช่นนี้ แสวงหาการรู้แจ้ง การธุดงค์ไปบนโลกปุถุชนของวัดกั่วเฉิงก็มีความหมายเช่นนี้
แต่แน่นอน เจ้าจำเป็นต้องมีความสามารถที่จะเอาชนะมัน ดูดซับมัน ซึ่งการทำเช่นนั้นมักจะต้องแบกรับความเจ็บปวดจำนวนมากเป็นค่าตอบแทน และจำเป็นต้องใช้เวลาที่ยาวนาน
“พอเท่านี้แล้วกัน”
จิ๋งจิ่วกล่าว
ดวงดาวที่กระจัดกระจายเต็มท
