ยวที่ทำเช่นนี้ได้
ทั้งสองฝ่ายอยู่ห่างกันไกลเกินไป กระแสจิตสายนั้นไม่มีพลังทำลายล้างอะไร แต่ว่า….นางอยู่ที่นี่
หรือพูดอีกอย่างก็คือนางกำลังมองดูที่นี่จากที่ที่อยู่ห่างออกไปนับหมื่นลี้
ฝุ่นหิมะไหลทะลักผ่านเส้นชายฝั่งมายังบนทะเลน้ำแข็ง กลายเป็นหิมะเล็กๆ ฟุ้งกระจายเต็มท้องฟ้า
กระแสจิตสายนั้นอยู่ในเศษหิมะเหล่านี้
ทุกคนต่างรับรู้ได้ถึงความรู้สึกสงสัยใครรู้
“ดูเหมือนพวกเจ้าจะสู้กันไม่ได้แล้ว”
อาต้ามองดูจิ๋งจิ่ว สายตาดูซับซ้อนเป็นอย่างมาก “พวกเจ้าศิษย์พี่ศิษย์ร่วมมือกันสู้กับนางก่อนดีไหม?”
