จากทะเลตะวันตกมุ่งหน้าขึ้นไปทางเหนือแล้วก็ขึ้นไปทางเหนืออีกก็ยังคงเป็นทะเล ที่นี่หนาวเย็นเป็นอย่างยิ่ง ลมกระโชกรุนแรง ก่อตัวเป็นพายุอันน่ากลัวขึ้นมาเป็นระยะ มันจึงถูกเรียกว ว่าทะเลพายุน้ำแข็ง
บนท้องฟ้าเหนือทะเลพายุน้ำแข็งขึ้นไป ดินแดนแห่งความว่างเปล่าเปลี่ยนเป็นเบาบางอย่างมาก กระทั่งผู้บำเพ็ญพรตขั้นแหวกทะเลก็ยากจะรั้งอยู่ที่นี่ได้
ที่น่ากลัวกว่านั้นก็คือเมื่อขึ้นไปถึงเหนือสุด น้ำทะเลถูกน้ำแข็งปกคลุม เชื่อมต่อเป็นหนึ่งเดียวกับแคว้นเสวี่ย มีโอกาสอย่างมากที่จะพบเจอกับสัตว์ประหลาดแคว้นเสวี่ยเหล่านั้น
ว่ากันว่าปลาวาฬบินที่เป็นสัตว์เทพของสำนักกระบี่ซีไห่ก็ถือกำเนิดจากทางใต้ของทะเลพายุน้ำแข็ง ทุกๆ หลายปีมันจะกลับไปเยี่ยมเยือนที่นั่นครั้งหนึ่ง
ตอนนี้ปลาวาฬบินตัวนั้นได้ตายไปแล้ว ทางใต้ของทะเลพายุน้ำแข็งกลายเป็นสถานที่ไร้นาย
ถึงแม้จะเป็นทางใต้ แต่ลมพายุก็ยังหนาวเย็นจนเสียดกระดูก เชือดเฉือนไปบนผิวหนังเหมือนดั่งใบมีด กระทั่งจัวหรูซุ่ยก็ยังรู้สึกว่าใบหน้าค่อนข้างเจ็บปวด
เขายืนอยู่บนกระบี่กลืนเรือ มองดูแผ่นน้ำแข็งบนผิวน้ำที่มีจำนวนเยอะขึ้นเรื่อยๆ พลางพร่ำบ่นออกมาว่า “พวกเราควรจะไปซื้อเรือมหาสมบัติที่เกาะเผิง
