ไต้ซือฮุ่ยหยวนเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของวัดทงฮว่า ธรรมะล้ำลึก สภาวะเองก็ไม่ธรรมดา
เฉินเหวินที่เป็นผู้อาวุโสของสำนักคุนหลุนเป็นยอดฝีมือขั้นแหวกทะเลระดับต้น แต่กลับถูกเขาสังหารอย่างง่ายดาย กระทั่งเรือเมฆของสำนักจงโจวก็ดูเขาไม่ค่อยหวาดกลัวเท่าไร
แต่ในเวลานี้ เขากลับรู้สึกได้ถึงอันตรายอย่างร้ายแรง
นี่ย่อมต้องมีความเกี่ยวข้องกับระยะห่าง ในตอนนั้นเรือเมฆของสำนักจงโจวลอยอยู่ใกล้ดินแดนแห่งความว่างเปล่า แต่ในเวลานี้จิ๋งจิ่วกลับอยู่เบื้องหน้าเขา
ผู้ฝึกกระบี่ของชิงซานมักจะเคยชินกับการรักษาระยะห่างจากศัตรูมิใช่หรือ?
สายตาเขามองไปยังมือของจิ๋งจิ่ว
มือที่ขาวสะอาดไม่มีริ้วรอยใดๆ ข้างนั้นเป็นเหมือนผลงานศิลปะชิ้นหนึ่ง แต่กลับมีความน่ากลัวอย่างมาก ภายในคล้ายมีสายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วน
“ดูเหมือนข้ามิอาจออมมือได้แล้ว”
ไต้ซือฮุ่ยหยวนมองจิ๋งจิ่วพลางกล่าวว่า “ขอโทษด้วย”
ร่างกายที่ต้องแสงจากตะเกียงน้ำมันของเขาค่อยๆ หลอมรวมเป็นหนึ่งเข้ากับพระพุทธรูป พลังแปรเปลี่ยนเป็นเบาบางลอยล่อง
ลูกประคำจำนวนนับไม่ถ้วยลอยออกมาจากในเงาของตะเกียงและในร่องอิฐ บ้างก็ลอยลงมาจากเสาคาน กลายเป็นหมู่ดาวระยิบระยับจำนวนนับไม่ถ้วน กระจัดกระจายอยู่เต็มห
