ตอนฤดูใบไม้ร่วง ขณะที่จัวหรูซู่ยเพิ่งจะเริ่มหลับตาบำเพ็ญเพียร เขาก็รับรู้ได้ถึงความผิดปกติ
พลังวิญญาณในฟ้าดินเป็นเหมือนลมที่พัดเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง ถึงแม้ส่วนใหญ่หลั่งไหลเข้าไปในร่างกายของจิ๋งจิ่ว แต่ความเข้มข้นของพลังวิญญาณบริเวณหน้าผาก็เพิ่งขึ้นตั้งไม่รู้กี่เท่า ยิ่งไปกว่านั้นยังจับตัวหนาแน่นเหมือนน้ำ
ต่อให้เป็นสำนักที่มีเส้นปราณวิญญาณที่ดีที่สุดอย่างสำนักจงโจวและสำนักชิงซานก็ไม่มีทางที่จะมีสถานที่ที่พลังวิญญาณหนาแน่นขนาดนี้
การบำเพ็ญเพียรอยู่ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ เวลาหนึ่งปีจะเท่ากับการบำเพ็ญเพียรเป็นเวลากี่ปี? จากฤดูใบไม้ผลิจนมาถึงตอนนี้เพิ่งจะผ่านมานานเท่าไรเอง แต่เขากลับรู้สึกได้ว่าต้นไม้แห่งเต๋าเติบโตขึ้นอย่างชัดเจน ปริมาณปราณกระบี่เองก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก หรือกระทั่ง…..ดังนั้นเขาถึงได้นิ่งเงียบไปเป็นเวลานาน จากนั้นจึงถามคำถามนั้นออกมา
กู้ชิงนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวว่า “เมื่อก่อนเป็นแบบนี้ แต่มิใช่แบบนี้”
ถูกต้อง ทั่วทั้งยอดเขาเสินม่อต่างรู้ว่าเวลาที่จิ๋งจิ่วบำเพ็ญเพียร พลังวิญญาณในฟ้าดินจะหลั่งไหลเข้ามาหาเขา ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นอาต้าหรือว่านางก็ล้วนแต่ชอบบำเพ็ญเพียรอยู่ในที่ที่ไม่ไกลจา
