ละ ท่านกลัวอะไร? ท่านก็รู้ว่าเรื่องนี้มันให้คนอื่นรู้ไม่ได้? อย่างนั้นทำไมท่านยังทำอีก?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ยุ่งยากเกินไป”
หลังกลับไปชิงซาน ไม่แน่อาจจะต้องอธิบายให้หยวนฉีจิงฟังอีก เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาหน่อยๆ
ฉานจึมองดวงตาเขาพลางกล่าวว่า “หมิงซือเป็นนักเรียนของไท่ผิง ดังนั้นสรุปแล้วก็คือครั้งนี้พวกท่านศิษย์พี่ศิษย์น้องร่วมมือกันเล่นงานสำนักจงโจว”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ถูกต้อง ไม่ทำก็น่าเสียดาย”
นี่เป็นเพราะถูกสถานการณ์บีบบังคับ เพราะสถานการณ์มันเป็นใจอย่างมากจริงๆ
ก็เหมือนที่่ว่าทำไมถึงเตะคน นั่นก็ย่อมต้องเป็นเพราะมุมมันได้พอดี
ฉานจึกล่าวว่า “อย่าลืมล่ะว่าข้าถูกศิษย์พี่ของท่านฆ่าตาย”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “นั่นมันชีวิตที่แล้ว”
ฉานจึกล่าวว่า “พี่ชายฮ่องเต้ของทานก็ถูกเขาฆ่าตาย”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ข้าก็เลยจะฆ่าเขา”
ฉานจึนิ่งเงียบไปครู่ ก่อนกล่าวว่า “ความจริงพวกท่านศิษย์พี่ศิษย์น้องสู้หลิ่วฉือไม่ได้ เขาดูสุภาพอ่อนโยน แต่กลับมีความหนักแน่น อืม….หยวนฉีจิงเองก็ดีกว่าพวกท่าน”
จิ๋งจิ่วกล่าว “แต่พวกข้ายังมีชีวิตอยู่”
ดังนั้นเขาจึงไม่ยกโทษให้หลิ่วฉือ
ฉานจึเข้าใจความหมายของเขาประโยคนี้ จึงไม่ได้พ
