ยหนึ่ง ในเวลานี้พลังสายนั้นก็ค่อยๆ หลั่งไหลออกไปในฟ้าดินตามรอยแตกเหล่านั้นเช่นกัน
เขาคือปุโรหิตที่สิบสองของดินแดนหมิง
เขาลืมตา มองดูท้องฟ้าที่เป็นสีเทาอึมครึม สีสันภายในดวงตาค่อยๆ ขุ่นมัวขึ้นมา พลังชีวิตเองก็ค่อยๆ หลั่งไหลออกไป หลงเหลือเพียงอารมณ์สับสน
จนกระทั่งในเวลานี้ เขายังคงไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ครั้งนี้เขาเสี่ยงออกมาจากดินแดนหมิง เดินทางผ่านอุโมงค์ลับมาถึงพื้นดินของแผ่นดินเฉาเทียน เพื่อที่จะมาหาลัญจกรแห่งจักรพรรดิหมิง
จากคำบอกเล่าของสำนักจงโจว มหาปุโรหิตและหมิงซือล้วนแต่ถูกจิ๋งจิ่วหลอก ลัญจกรแห่งจักรพรรดิหมิงไม่ได้อยู่ที่ชิงซาน
เขาต้องหาปลาไนเพลิงตัวหนึ่งที่อยู่ในเส้นปราณเพลิงใต้เขาเหลิ่งซาน ว่ากันว่าปลาไนเพลิงตัวนั้นมีเศษชิ้นส่วนของธงสุริยันอยู่ชิ้นหนึ่ง
จากนั้นเขาก็จะเจอผู้บำเพ็ญพรตวิถีมารของเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่ชื่อซูจึเย่ และได้ร่องรอยของนักพรตไท่ผิงจากคนผู้นี้ และสุดท้ายก็จะได้ลัญจกรแห่งจักรพรรดิหมิง
เบาะแสเหล่านี้ชัดเจนเป็นอย่างมาก ดูแล้วไม่มีปัญหาใดๆ แต่ว่า…ตัวเองเพิ่งจะออกมาจากดินแดนหมิง เหตุใดถึงเจอกับการซุ่มโจมตีของยอดฝีมือของเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้ล่ะ?
ปุโรหิตที่สิบสองมอง
